Skip to main content

More of Greece, coming soon...

Κυρίως πιάτο

Πλατεία Αγίας Ειρήνης: το hot spot του αθηναϊκού downtown

Αν υπάρχει ένα μέρος που θα σας μυήσει στην πιο hip όψη της Αθήνας αυτό είναι η πλατεία Αγίας Ειρήνης στο ιστορικό κέντρο. Δεν σταματά να μετρά νέες αφίξεις η μέχρι πριν από 2 χρόνια ήρεμη πλατεία, που αναπτύσσεται με επίκεντρο την ομώνυμη εκκλησία πάνω από την κεντρική οδό Αθηνάς κοντά στο Μοναστηράκι. Τα παλιά υφασματάδικα της περιοχής απέκτησαν εκ νέου υπόσταση ως trendy all-day χώροι, όπου μονίμως επικρατεί το αδιαχώρητο: το «Osterman» (210/3243331) σερβίρει δυνατά κοκτέιλ και διεθνή κουζίνα, το «School» (210/3251444) πίτσα σε περιβάλλον που θυμίζει σχολείο, το «Mama Roux» (213/0048382) γεύσεις από όλο τον κόσμο, ενώ το «Rock & Balls» (2103211112) δημιουργικούς κεφτέδες σε ντιζαϊνάτο βιομηχανικό περιβάλλον. Σε αυτό το multi-culti σκηνικό, μόλις προστέθηκε το boutique ξενοδοχείο «Εμπορικόν» (6930161566, http://emporikonathenshotel.com), σε ένα υποδειγματικά αναστηλωμένο art nouveau κτίριο, με μοναδικές οροφογραφίες και θέα στην πλατεία και την Ακρόπολη.

24/03/2026

Νέες ξεχωριστές bar αφίξεις στο κέντρο της Αθήνας

Κοινό τους χαρακτηριστικό είναι πως μετράνε ελάχιστους μήνες λειτουργίας, καθένα, ωστόσο, προσθέτει τη δική του πινελιά διασκέδασης στο χάρτη του αθηναϊκού downtown.Μιαν ανάσα από την πλατεία Συντάγματος και διατηρώντας την διακοσμητική αύρα του χώρου που παλαιότερα στέγαζε ένα δημοφιλές ασιατικό εστιατόριο, το «Kitty Cat» (Σταδίου 7, 2103423560) ανοίγει τα βράδια, έχοντας ως βασικό του μότο το «gigs, fast food & club» σε ένα ηθελημένα cult περιβάλλον, με έντονο κόκκινο χρώμα στους τοίχους και έναν κινέζικο δράκο πάνω από το κεφάλι σας. Το «Clumsies» (Πραξιτέλους 30, 2103232682) είναι ένα αισθητικά προσεγμένο all-day στέκι, με έμπειρους barmen πίσω από την μπάρα του και μια σύντομη αλλά περιεκτική λίστα φαγητού, το οποίο απλώνεται σε επίπεδα ανάλογα με τις διαθέσεις σας: τραπέζι στην στεγασμένη αυλή και στον μεγάλο εσωτερικό χώρο ή άραγμα στο lounge στον ημιώροφο με το δερμάτινο κρεβάτι και πριβέ μπιλιάρδο στον πρώτο όροφο; Στο «Root Artspace» (Ηρακλειδών 10, 2103450003) στο Θησείο μπορείς να κάνεις πολλά περισσότερα από το να απολαύσεις ένα κοκτέιλ χωρίς ζάχαρη ή γλουτένη, καθώς πρόκειται για ένα conceptual και πολυεπίπεδο all-day χώρο, με γκαλερί, art-shop, αίθουσα προβολών και εστιατόριο που σερβίρει πιάτα βασισμένα στις αρχές της Paleo diet. Αν δεν σας φοβίζει να περπατάτε σε underground γειτονιές, οι οποίες μπαίνουν σταδιακά στο χάρτη της διασκέδασης, το «Spinster» (Ικτίνου 3, 2105222232) πίσω από το Δημαρχείο κάνει τις καρδιές των hipster Αθηναίων να…. χτυπούν γρηγορότερα, με φοβερά κοκτέιλ και eclectic μουσικές, ενώ ανοίγει από το πρωί για καφέ και χάζι από τη μεγάλη τζαμαρία.

24/03/2026

5 ξενοδοχεία για Πάσχα στην Κέρκυρα

Αν και το πιθανότερο είναι πως ταυτίζετε το μεγάλο νησί του Ιονίου Πελάγους με βουτιές σε καταγάλανα νερά και αξέχαστα καλοκαίρια, ίσως δεν γνωρίζετε ότι το Πάσχα στην Κέρκυρα συγκαταλέγεται στα πιο ξεχωριστά και δημοφιλή της Ελλάδας, καθώς οι ορθόδοξες παραδόσεις συνυπάρχουν με τις ενετικές, υπό τους ήχους δεκάδων φιλαρμονικών και χορωδιακών συνόλων. Κορυφαία στιγμή αποτελεί η ρίψη των πήλινων κανατιών «μπότηδων» από τα παράθυρα των σπιτιών στην κατάμεστη από κόσμο πλατεία της Σπιανάδας. Για να απολαύσετε το Κερκυραϊκό Πάσχα θα πρέπει να ενεργήσετε έγκαιρα για ένα δωμάτιο στα ξενοδοχεία της Παλιάς Πόλης, όπου και θα ζήσετε την πραγματική ατμόσφαιρα της γιορτής χωρίς να ταλαιπωρηθείτε με τις μετακινήσεις. Το ρομαντικό «Siora Vittoria» (26610/36300, www.siorravittoria.com) στεγάζεται σε ένα αναπαλαιωμένο αρχοντικό με μικρό αλλά γλυκύτατο κήπο σε κομβικό σημείο, πάνω από την Πλατεία Δημαρχείου. Μεγάλο κήπο, καλυμμένο με πέργκολες, και κοινόχρηστους χώρους διακοσμημένους με αντίκες διαθέτει το «Bella Venezia» (26610/46500, www.bellaveneziahotel.com), με πυρήνα του ένα ανακαινισμένο νεοκλασικό πίσω από τη Σπιανάδα. Η καταπληκτική θέα από το roof garden κάνει το «Cavalieri» (26610/39336, www.cavalieri-hotel.com) μια δημοφιλή επιλογή και για εξωτερικούς επισκέπτες, ενώ εξίσου απολαυστική είναι η θέα από τα δωμάτια της πρόσοψης. Το «Arcadion» (26610/37670, www.arcadionhotel.com) είναι ένα ακόμα boutique ξενοδοχείο στη Σπιανάδα, με άνετα δωμάτια μοντέρνου ύφους, τα οποία βλέπουν είτε στο Λιστόν είτε στα υπόλοιπα κτίρια της Παλιάς Πόλης. Αν, πάλι, προτιμάτε τα μεγάλα πολυτελή ξενοδοχεία, το εμβληματικό «Corfu Palace» (26610/39485, www.corfupalace.com) είναι η ιστορική μονάδα του νησιού στον κόλπο της Γαρίτσας, σε απόσταση περιπάτου από την Παλιά Πόλη.

24/03/2026

ΒΕΡΓΙΝΑ

Από μια αρχαία βασίλισσα... Λέγεται ότι το όνομά της το έλαβε από μια αρχαία βασίλισσα που κατοικούσε στο παλάτι της περιοχής, αλλά η Βεργίνα ήταν στην πραγματικότητα η παλιά πρωτεύουσα των αρχαίων Μακεδόνων, οι πασίγνωστες Αιγές. Οι Αιγές βρίσκονταν, λοιπόν, στην πεδιάδα που σχηματιζόταν ανάμεσα στα όρη Βέρμιο και Βόρεια Πιέρια  και την οποία διέσχιζε ο ποταμός Αλιάκμονας. Πρώτοι κάτοικοι της περιοχής ήταν Φρύγες που εγκαταστάθηκαν εκεί γύρω στον 11ο με 10ο αιώνα π.Χ. Οι Φρύγες, όμως, αποχώρησαν περί τον 9ο αιώνα π.Χ. και στις αρχές του 7ου αιώνα εγκαθίστανται, πια, στην εύφορη αυτή πεδιάδα οι πρώτοι Μακεδόνες.  ...στη δυναστεία του Φιλίππου Β' Η δυναστεία των Αργειάδων ιδρύει στον τόπο αυτό την πρώτη πρωτεύουσα του μακεδονικού βασιλείου και της δίνει το όνομα Αιγές. Στα τέλη του 5ου αιώνα π.Χ., ο βασιλιάς Αρχέλαος μεταφέρει, όμως, την πρωτεύουσα λίγο πιο παραλιακά, στην Πέλλα, αλλά οι Αιγές συνεχίζουν να διατηρούν την αίγλη της παλιάς πρωτεύουσας. Στα χρόνια του Φιλίππου Β', οι Αιγές ανακτούν για λίγο την πρότερη δόξα τους και αποτελούν τη σκηνή της τελευταίας πράξης της ζωής του. Το 336 π.Χ. ο Φίλιππος Β' δολοφονείται στο θέατρο των Αιγών από τον φρουρό του Παυσανία και ο νεαρός Αλέξανδρος Γ' (μετέπειτα Μέγας) ανακηρύσσεται βασιλιάς του μακεδονικού βασιλείου. Ο Φίλιππος Β'  θάβεται με μια λαμπρή τελετή, αντάξια της δόξας του, στο νεκροταφείο των Αιγών και ο Αλέξανδρος φεύγει, πια, για να αναλάβει τα βασιλικά καθήκοντά του στην Πέλλα. Το 274 π.Χ. ο βασιλιάς των ηπειρωτών Μολοσσών, Πύρρος, καταλαμβάνει τη δυτική Μακεδονία, μαζί και την παλιά πρωτεύουσα και οι Γαλάτες μισθοφόροι του συλούν τους τάφους των Αιγών, βασιλικούς και μη. Όταν ο Αντίγονος Γονατάς, νόμιμος βασιλιάς της Μακεδονίας, ανακαταλαμβάνει τις Αιγές λίγα χρόνια αργότερα, με λύπη βλέπει τα λεηλατημένα ταφικά απομεινάρια και φροντίζει να φτιάξει ένα τεράστιο τύμβο, που θα κάλυπτε το σημαντικότερο μέρος των ταφικών μνημείων και θα απέτρεπε περαιτέρω συλήσεις. Κι απ' ό,τι φαίνεται τα κατάφερε. Με το πέρασμα των αιώνων οι Αιγές ξεθωριάζουν από την ιστορία, μετατρέπονται σε αγροτικά χωριά, τη Βεργίνα και την Παλατίτσα και τα βασιλικά μνημεία τους ενσωματώνονται στο φυσικό τοπίο. Δύσκολα μπορεί να αντιληφθεί κανείς ότι κάτω από τους τεράστιους λόφους βρίσκονται οι βασιλικοί τάφοι των αρχαίων Μακεδόνων. Βεργίνα: Ένα πολύφερνο αρχαίο ταφικό μνημείο Η Ιστορία φαίνεται, ωστόσο, να ξαναθυμάται τις Αιγές στα 1861, όταν Leon Heuzey, Γάλλος περιηγητής της κεντρικής Ελλάδας ανακαλύπτει από ιστορίες και θρύλους την παλιά, μακεδονική πρωτεύουσα. Από τότε και μέχρι το 1974, αποκαλύπτονται σταδιακά το παλάτι, το θέατρο και το νεκροταφείο των αρχαίων Αιγών. Κάτω, μάλιστα, από τον μεγαλύτερο λόφο, υπάρχει ο τάφος του Φιλίππου Β' και δύο ακόμα εντυπωσιακοί βασιλικοί τάφοι. Ο τάφος του Φιλίππου Β' υπήρξε ο μοναδικός που βρέθηκε ασύλητος και απ' ό, τι φαίνεται γλίτωσε το μένος των Γαλατών. Θεωρείται το πιο εντυπωσιακό σε μέγεθος και αρχιτεκτονική αρχαίο ταφικό μνημείο στον ελλαδικό χώρο και συγκίνηση ακόμα προκαλούν τα εξαιρετικά κτερίσματά του. Ο τάφος αποτελούνταν από δύο δωμάτια, το θάλαμο και τον προθάλαμο. Στο κάθε δωμάτιο βρέθηκε και από μια μαρμάρινη σαρκοφάγος που μέσα της έκρυβε μια ολόχρυση λάρνακα με τα οστά του κάθε νεκρού. Στο θάλαμο βρισκόταν η λάρνακα με τα οστά του Φιλίππου και το ολόχρυσο στεφάνι από φύλλα και καρπούς βελανιδιάς, που στόλιζε το κεφάλι του της ώρα της καύσης. Γύρω από τη μαρμάρινη σαρκοφάγο του Φιλίππου κειτόταν ολόκληρη η πανοπλία του και πολλά  ασημένια και χάλκινα κτερίσματα. Στον προθάλαμο, μέσα στη χρυσή λάρνακα βρέθηκαν τα οστά της νεκρής, πιθανόν της τελευταίας συζύγου του Φιλίππου, Κλεοπάτρας, τυλιγμένα με ένα χρυσοπόρφυρο ύφασμα, το οποίο μπόρεσε να διατηρηθεί παρά το πέρασμα των αιώνων. Εκεί βρέθηκε, ακόμα, το διάδημά της, ένα κόσμημα αμίμητης χρυσοχοϊκής τέχνης και ομορφιάς, ενώ διάσπαρτα γύρω απ'ο τη μαρμάρινη σαρκοφάγο βρέθηκαν διάφορα αντικείμενα από πολύτιμα μέταλλα, που θα συνόδευαν τη νεκρή στη νέα της ζωή. Ανάμεσα σ' αυτά και ένα ακόμα ολόχρυσο στεφάνι στολισμένο με χρυσά φύλλα και άνθη μυρτιάς. Κι αυτά αποτελούν μονάχα ένα μικρό δείγμα από τα αριστουργηματικά ευρήματα των αρχαίων Αιγών. Οι αρχαιολογικές προσπάθειες του κορυφαίου αρχαιολόγου Μ. Ανδρόνικου και της ομάδας του αποκάλυψαν όλο τον πλούτο και την ιστορία μιας πόλης που στάθηκε το κέντρο των εξελίξεων ενός βασιλείου που επηρέασε δραστικά ολόκληρο τον τότε γνωστό κόσμο.  Από το www.museummasters.gr  

24/03/2026

Ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού αρωγός στο έργο του Ομίλου Φουσκωτών Σκαφών Ελλάδος

ttp://youtu.be/XvsaQlVJR8 Ο Όμιλος Φουσκωτών Σκαφών Ελλάδας ιδρύθηκε το 1987, συνιστώντας ένα φορέα που αποδεικνύει έμπρακτα την αγάπη του για τη θάλασσα και το φουσκωτό σκάφος και αγωνίζεται για την αποκατάσταση της ισορροπίας του θαλάσσιου οικοσυστήματος. Επιδεικνύοντας ιδιαίτερη ευαισθησία στην ανάδειξη των δυσκολιών, αλλά και της προβολής που χαίρουν τα μικρά νησιά της πατρίδας μας, καθιέρωσε το 1999 τις αποστολές «Ζωή στους βράχους του Αιγαίου». Κάθε χρόνο τα μέλη του Ομίλου αποφασίζουν να πραγματοποιήσουν μία ομαδική αποστολή σε ένα νησί, αφού προηγουμένως έρθουν σε συνεννόηση με τις τοπικές αρχές, τους πολιτιστικούς συλλόγους και φορείς προκειμένου να αφουγκραστούν τις ανάγκες που έχει η τοπική κοινωνία. Στη συνέχεια προσπαθούν να καλύψουν τις επιθυμίες τους και εν τέλει επιδεικνύοντας ιδιαίτερη μεθοδικότητα συνοδευόμενη από μία βαθιά αίσθηση αλληλεγγύης και με την αμέριστη συμπαράσταση χορηγών, καταφέρνουν πάντα στην ευόδωση του εγχειρήματος. Από το 1999 που ξεκίνησαν οι αποστολές «Ζωή στους βράχους του Αιγαίου-Ελλάδος εικόνες» ο ΟΦΣΕ κατάφερε να δημιουργήσει ιατρικά κέντρα και παιδικούς σταθμούς, να προσφέρει ιατρικό εξοπλισμό, να εμπλουτίσει σχολικές βιβλιοθήκες, να εξοπλίσει με Η/Υ τα σχολεία, να συγκεντρώσει χρήματα για την πραγματοποίηση έργων στα νησιά. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να τονίσουμε ότι ανάμεσα τους συγκαταλέγονται δημοσιογραφικές αποστολές από την τηλεόραση, το ραδιόφωνο, τον περιοδικό και ηλεκτρονικό τύπο, από την Ελλάδα και το εξωτερικό, έτσι ώστε όχι μόνο να καταστήσουν γνωστό το έργο του ΟΦΣΕ παρακινώντας και άλλους φορείς να ακολουθήσουν το παράδειγμα του, αλλά κυρίως να διαδώσουν τις φυσικές χάρες των νησιών, τα πολιτισμικά μνημεία, τα ήθη και τα έθιμα καθώς επίσης και τον γαστρονομικό και μουσικό τους πλούτο. Το συγκεκριμένο εγχείρημα του ΟΦΣΕ τελεί υπό την αιγίδα του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού, καθώς αποτελεί αναπτυξιακό μοχλό για τη νησιωτική οικονομία προάγοντας τα υψηλά ιδανικά του εθελοντισμού και της αλληλεγγύης. Για τα μέλη του Ομίλου Φουσκωτών Σκαφών Ελλάδας η εξοικείωση με τα προβλήματα των κατοίκων των νησιών και η προσπάθεια επίλυσής τους, μοιάζει ως σύνηθες χρέος απέναντι στον συνάνθρωπο. Η θάλασσα είναι η μεγάλη αγάπη που τους φέρνει κοντά και αυτή που για πάντα θα τους ενώνει.

24/03/2026

Μεσσηνία από τα παραμύθια: Όλη η γοητεία της Ελλάδας σε ένα νομό!

Καλαμάτα Συναρπαστική ιστορία και τόποι μεγάλης αρχαιολογικής κληρονομιάς, μοναδικά φυσικά τοπία με δαντελωτές ακτές στη σκιά του Ταϋγέτου, ένα “θηλυκό” ποτάμι, μια ιστορική ναυμαχία που άλλαξε την πορεία της Ελλάδας, μία παραλία που λέγεται Βοϊδοκοιλιά και δύο μεγαλειώδη κάστρα. Η Μεσσηνία είναι βγαλμένη από τα παραμύθια και σας καλεί να την εξερευνήσετε!Καλαμάτα Πρωτεύουσα του νομού Μεσσηνίας και μία από τις ομορφότερες – κατά κοινή παραδοχή – πόλεις της Ελλάδας, η Καλαμάτα βρίσκεται χτισμένη στους πρόποδες του Ταϋγέτου, εκεί που κάποτε βρισκόταν η αρχαία πόλη των Φαρών. Είναι μια πόλη με ιδιαίτερα καλή ρυμοτομία, όπου η βόλτα στα στενά σοκάκια με λουλουδιασμένα μπαλκόνια οδηγεί στην κεντρική πλατεία και από εκεί στην απέραντη παραλία της Καλαμάτας, με αξιόλογα νερά για μπάνιο. Η Καλαμάτα έχει νεανικό παλμό και φρέσκια ενέργεια, με έντονες καλλιτεχνικές και πνευματικές ανησυχίες που εκφράζονται στο Φεστιβάλ Καλαμάτας που διοργανώνεται το καλοκαίρι, αλλά και σε άλλες πολιτιστικές δραστηριότητες και εκδηλώσεις που βρίσκονται στο επίκεντρο της ζωής των κατοίκων της. Καρδαμύλη – Ταΰγετος Η ιστορική και πανέμορφη παραθαλάσσια Καρδαμύλη είναι το διαμάντι της Μεσσηνιακής Μάνης, ένα σημείο σπάνιας ομορφιάς και φυσικού πλούτου. Η ίδια η πόλη είναι η ζωντανή απόδειξη της ομηρικής Πελοποννήσου, με έντονο το μεσαιωνικό, αλλά και το μανιάτικο χρώμα. Από εκεί ξεκινούν πολλές φυσιολατρικές αναζητήσεις, με πρώτη και κύρια την εξερεύνηση του Ταϋγέτου. Διαδρομές γεμάτες πράσινο, καθαρό αέρα και απελευθερωτική διάθεση. Και για όσους δεν αντέχουν το μεγάλο υψόμετρο, μπορείτε να ακολουθήσετε το μονοπάτι που διασχίζει το Φαράγγι του Βυρού – η ανταμοιβή θα είναι ισάξια! Πολυλίμνιο Καθώς συνεχίζετε, απαραίτητη είναι η στάση στο Πολυλίμνιο. Ακολουθήστε τις πινακίδες και θα σας οδηγήσουν στην αφετηρία του μονοπατιού. Ήδη είναι ορατές οι πρώτες λίμνες, οι οποίες στην πορεία μεγαλώνουν και πληθαίνουν, ενώ το τοπίο πρασινίζει ολοένα και περισσότερο, με κύριο προορισμό τους καταρράκτες. Αρχαία Μεσσήνη Η Αρχαία Μεσσήνη, βόρεια της σύγχρονης πόλης, βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Ιθώμη, στο σημερινό χωριό Μαυρομμάτι. Έχετε λοιπόν μπροστά σας μία από τις πιο καλοδιατηρημένες αρχαίες πόλεις της Ελλάδας, με αρχιτεκτονική από τον 4ο αιώνα π.Χ. Ενδιαφέρον, έτσι; Κορώνη – Κάστρο Φτάνοντας στην Κορώνη, θα μείνετε άφωνοι από τον τρόπο με τον οποίο είναι χτισμένα τα πολύχρωμα σπιτάκια, πλημμυρισμένα από λουλούδια, κρυφές αυλές και γραφικά σοκάκια. Το ξακουστό Κάστρο της Κορώνης στέκει ακόμα περήφανο από τον 6ο αιώνα μ.Χ., άριστο δείγμα της ενετικής οχυρωματικής αρχιτεκτονικής. Στο εσωτερικό του, εκεί που κάποτε περικλειόταν ολόκληρη η πόλη, σήμερα σώζονται ακόμα οικίες και ναοί. Φεύγοντας, ξεκουράστε σώμα και ψυχή στη μαγευτική παραλία της Φοινικούντας και βγείτε καθοδόν για Μεθώνη. Μεθώνη – Σαπιέντζα Αν το Κάστρο της Κορώνης είναι το πιο ονομαστό στη Μεσσηνία, το Κάστρο της Μεθώνης είναι το.. κορυφαίο, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα μεσαιωνικής καστροπολιτείας που κάποτε είχε απέραντη έκταση! Η πύλη του κάστρου είναι προσβάσιμη μέσω μιας γέφυρας με 16 καμάρες ενώ, αφού βρεθείτε στο εσωτερικό του, μία ακόμη γέφυρα ενώνει το κυρίως κάστρο με το Μπούρτζι, το διάσημο νησάκι που φιλοξενεί τον περίφημο οκταγωνικό πύργο. Από τη Μεθώνη μπορείτε να φτάσετε σε δύο πολύ σημαντικούς υδροβιότοπους. Πάρτε το καραβάκι για το νησί Σαπιέντζα και περάστε τη μέρα σας εκεί, ανάμεσα σε σπάνια είδη χλωρίδας και άγρια ζώα ή συνεχίστε στο δρόμο με κατεύθυνση προς Πύλο και σταματήστε στη λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας, με σπάνια αποδημητικά πτηνά, ερπετά και αμφίβια, περιοχή ενταγμένη στο πρόγραμμα NATURA. Πύλος – Νιόκαστρο Πύλος ή Ναβαρίνο, η πόλη που έμεινε στην ιστορία για τη θριαμβευτική ναυμαχία που όρισε την εξέλιξη της ελληνικής ιστορίας, σήμερα διατηρεί την ιδιαίτερη γοητεία της και μια ατμόσφαιρα που θυμίζει νησί. Σημείο αναφοράς εδώ το Νιόκαστρο, το νέο κάστρο της Πύλου που χτίστηκε από τους Τούρκους το 16ο αιώνα και παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο γοητευτικά κάστρα της χώρας. Highlight της διαδρομής προς Πύλο είναι η παραλία που ονομάζεται Βοϊδοκοιλιά. Οι λέξεις είναι λίγες για να περιγράψουν το θέαμα της παραλίας αυτής, όπου η χρυσή άμμος διακόπτει τα καταγάλανα νερά και δημιουργεί μία κλειστή παραλία που μοιάζει με λιμνοθάλασσα της Καραϊβικής. Νέδα Για το τέλος αφήσαμε τη Νέδα, έναν από τους λίγους ποταμούς στην Ελλάδα που έχουν θηλυκό όνομα. Ένας προορισμός που μέχρι τώρα παρέμενε σχετικά ανεξερεύνητος, έχει αρχίσει να γνωρίζει πρωτόγνωρη δημοσιότητα και προτίμηση από το ταξιδιωτικό κοινό, δε χάνει όμως ίχνος από τη μαγική, σχεδόν μυστικιστική ατμόσφαιρα που το διακρίνει. Οι πιο θαρραλέοι μπορούν να ακολουθήσουν ολόκληρη τη διαδρομή που καλύπτει 32 χιλιόμετρα μέσα από λίμνες, πλατάνια, βελανιδιές και πάντα κατά μήκος του ποταμιού. Φορέστε γερά παπούτσια και έχετε μαζί σας απαραιτήτως νερό, snacks και αδιάβροχο εξοπλισμό, το πιο πιθανό είναι σε κάποια σημεία να χρειαστεί να βουτήξετε! Εάν δεν είστε φτιαγμένοι για περιπέτεια, μπορείτε να ακολουθήσετε το πιο σύντομο μονοπάτι, ένα μέρος του οποίου καλύπτεται με το αυτοκίνητο. Όποιο τρόπο κι αν διαλέξετε, στο τέλος της διαδρομής σας περιμένουν οι κύριο καταρράκτες της Νέδας, ένας μικρός παράδεισος ομορφιάς και ηρεμίας. Η βουτιά στη Νέδα δε συγκρίνεται με καμία άλλη βουτιά – θα σας μείνει αξέχαστη! Άρθρο και φωτογραφίες από www.travelkiki.com facebook.com/Travelkikicom  

24/03/2026

Δήλος, η ιστορία των Θεών…

Όταν η Λητώ ήταν έτοιμη να γεννήσει τον Απόλλωνα και την Αρτέμιδα, μάταια, έψαχνε έναν τόπο για να τη δεχτεί. Η Ήρα εξαγριωμένη από τα καμώματα του άπιστου συζύγου της, προσπαθούσε να εκδικηθεί με οποιονδήποτε τρόπο την αντίζηλό της και απαγόρευσε σε όλους τους τόπους να την δεχτούν.Η Λητώ περιπλανήθηκε από τη Θράκη μέχρι την Κω, μέχρι που ένας ασήμαντος βράχος που περιπλανιόταν στο Αιγαίο, η Δήλος, αποφάσισε να δεχτεί την κατατρεγμένη εγκυμονούσα. Ο Ποσειδώνας ή ο Δίας στερέωσαν το περιπλανώμενο νησί με διαμαντένιες κολώνες στο βυθό της θάλασσας και η Λητώ περίμενε υπομονετικά 9 μερόνυχτα τη θεά των τοκετών, την Ειλείθυϊα, για να γεννήσει. Η Ήρα κρατούσε την Ειλείθυϊα φυλακισμένη και χρειάστηκε η επέμβαση των θεών για να μπορέσει να κατέβει στη Δήλο και να βοηθήσει τη Λητώ. Όταν πια κατέβηκε, η Λητώ κρατήθηκε από μια φοινικιά – το μοναδικό δέντρο που υπήρχε στο νησί- και πρώτα γέννησε την Αρτέμιδα και μετά τον Απόλλωνα. Η γέννηση των δύο μικρών θεών πλημμύρησε το νησί με λάμψη και φως και η Δήλος από ένα άσημο και άδηλο -κρυμμένο- νησί στο κέντρο των Κυκλάδων, έγινε ο πιο ιερός τόπος της αρχαιότητας. Τόσο ιερό θεωρούνταν το νησί αυτό που το 490 π.Χ., κατά τη διάρκεια των Περσικών Πολέμων, ο Πέρσης στρατηγός Δάτις δεν τόλμησε να το αγγίξει, παρότι λεηλάτησε όλες τις Κυκλάδες. Μάλιστα, στρατοπέδευσε στη διπλανή νήσο Ρήνεια και επισκέφθηκε το βωμό του Απόλλωνα στη Δήλο όπου έκαψε λιβανωτό αξίας 300 ταλάντων και αφιέρωσε στο ιερό του Απόλλωνα ένα επίχρυσο αγαλματίδιο του θεού. Προς το τέλος των Περσικών Πολέμων, οι Ίωνες αποφάσισαν ότι θα πρέπει να ιδρύσουν μια συμμαχία για να αντιμετωπίζουν μελλοντικούς εξωτερικούς κινδύνους. Έτσι, το 478 π.Χ. ιδρύθηκε η “Δηλιακή Συμμαχία”. Επρόκειτο για μια ένωση 150 ελληνικών πόλεων υπό την κηδεμονία της Αθήνας. Το ταμείο της συμμαχίας διατηρούνταν στη Δήλο και οι τακτικές συναντήσεις των συμμάχων λάμβαναν χώρα στο ναό του Απόλλωνα στο νησί. Όταν η συμμαχία μετατράπηκε σε Αθηναϊκή ηγεμονία και η Αθήνα άρχισε να χρησιμοποιεί τους συμμάχους της για προσωπικό της πολιτικό και οικονομικό όφελος, το ταμείο μεταφέρθηκε στην Ακρόπολη των Αθηνών, το 454 π.Χ. Η ηγεμονική συμπεριφορά της Αθήνας προς τη Δήλο εκδηλώθηκε το 427 – 426 π.Χ. Τότε, οι Αθηναίοι έλαβαν την απόφαση για “κάθαρση” της Δήλου για λόγους ευσέβειας. Άνοιξαν όλους τους τάφους του νησιού και μετέφεραν όλα τα λείψανα και τα κτερίσματα με βάρκες στη διπλανή Ρήνεια και τα έριξαν σε ένα λάκκο, τον επονομαζόμενο “βόθρο της καθάρσεως”. Μάλιστα, απαγόρευσαν να γεννιέται και να πεθαίνει κανείς στο νησί και τις επιτόκους και τους βαριά άρρωστους τους μετέφεραν κι αυτούς στη Ρήνεια. Έτσι, οι Δήλιοι έγιναν απάτριδες, αφού ούτε γεννιούνταν ούτε πέθαιναν στη Δήλο. Οι Αθηναίοι είτε από φόβο, είτε από τύψεις ανέλαβαν περί το 425 – 420 π.Χ. την οικοδόμηση ενός νέου ναού του Απόλλωνα στη Δήλο, από πεντελικό μάρμαρο, έργο του Καλλικράτη. Επρόκειτο για έναν αμφιπρόστυλο ναό δωρικού ρυθμού με 6 στήλες ανά στενή πλευρά. Τα αετώματα του ναού στόλιζαν εντυπωσιακά αγάλματα που απεικόνιζαν την αρπαγή της Ωρειθύιας, της κόρης του βασιλιά της Αθήνας Ερεχθέα, από τον Βορέα. Στον ιερό χώρο της Δήλου είχαν χτιστεί ακόμα δύο ναοί προς τιμή του Απόλλωνα. Ο αρχαιότερος ήταν πάλι έργο των Αθηναίων, της εποχής του Πεισίστρατου. Χτίστηκε στα τέλη του 6ου αι. π.Χ από πώρινο λίθο και στέγαζε το κολοσσιαίο άγαλμα του θεού που απεικονιζόταν με τη μορφή κούρου, ο οποίος κρατούσε στο ένα χέρι ένα τόξο και στο άλλο τις τρεις Χάριτες ή τρεις από τις Μούσες. Ο άλλος ναός, ο μοναδικός δωρικός περίπτερος στο ιερό, ήταν έργο των Δηλίων. Άρχισε να χτίζεται στα 476 π.Χ. με χρήματα της Δηλιακής Συμμαχίας, αλλά οι εργασίες διακόπηκαν όταν το ταμείο μεταφέρθηκε στην Αθήνα. Ο ναός έμεινε ανολοκλήρωτος ακόμα και μετά την ανεξαρτητοποίηση της Δήλου από τη Συμμαχία το 315 π.Χ., χρονολογία κατά την οποία έγινε ακόμα μια προσπάθεια για συνέχιση των εργασιών. Ο δρόμος από το λιμάνι, όπου κατέβαιναν οι προσκυνητές, μέχρι την τοποθεσία των τριών ναών του Απόλλωνα στολιζόταν από 9 (μπορεί και 19) μαρμάρινους λέοντες, αφιέρωμα των Ναξίων στον Απόλλωνα: είναι η περίφημη Λεωφόρος των Λεόντων. Αυτή τη λεωφόρο περπατούσαν τα πλήθη των πιστών που έρχονταν κάθε 5 χρόνια στα Δήλια, τη γιορτή που καθιέρωσαν οι Αθηναίοι μετά την “κάθαρση” και είχε την ίδια σημασία και χαρακτήρα με τα Πύθια στους Δελφούς. Όλοι οι χοροί των νέων, οι μουσικές εκδηλώσεις και οι γυμνικοί αγώνες κατέληγαν στον “Κεράτωνα Βωμό”, το βωμό του Απόλλωνα που κατα την παράδοση κατασκεύασε ο θεός από τα αριστερά κέρατα των αιγών που κυνηγούσε η Άρτεμις στον Κύνθο, το βουνό της Δήλου. Αυτό που απομένει σήμερα από εκείνο το θεϊκό βωμό είναι τα "λείψανα" ενός αψιδωτού κτίσματος γύρω του, που θεωρείται ότι τον προστάτευε και ίσως φύλαττε όλο το φως και τη λάμψη που προσέδωσε σε αυτό τον άσημο τόπο ο θεός της νεότητας και της τέχνης, ο Απόλλωνας.  Άρθρο από museummasters  

24/03/2026

ΚΑΠΟΙΕΣ ΑΓΑΠΕΣ ΚΡΑΤΑΝΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ. ΕΛΛΑΔΑ.

Ανεμελιά. Ελληνικό καλοκαίρι στο Μύλο του Κόκκινου. Μύκονος, δεκαετία ’50. V. Papaioannou – Φωτογραφικό αρχείο Μουσείου Μπενάκη. “Και ο Θεός δημιούργησε την ψυχή, πλάθοντάς την με ομορφιά. Της έδωσε την απαλότητα της πρωινής αύρας, το άρωμα των λουλουδιών, την ομορφιά του σεληνόφωτος.” Χαλίλ Γκιμπράν. Και της έδωσε και τις λέξεις, τα χρώματα, τη φαντασία και την αγάπη να τα ερμηνεύσει και να τα αποτυπώσει. Την τέχνη, τη θάλασσα και την Ελλάδα… θα προσέθετε κάποιος στα λόγια του Χαλίλ Γκριμπράν.Προσμένοντας εκείνα τα καλοκαιρινά όνειρα που μυρίζουν γιασεμί, γλυκό υποβρύχιο, αλάτι, θάλασσα και αγάπη, ανακαλύπτω το φωτογραφικό άλμπουμ «Το ελληνικό καλοκαίρι - Ανακαλύπτοντας το καλοκαίρι μέσα από τις συλλογές του Μουσείου Μπενάκη». Φωτογραφίες που αποτυπώνουν μέσα από το φακό, με γνησιότητα και βάθος, τη βιωματική εμπειρία του να είσαι Έλληνας. Αποτυπώνουν στιγμές και μνήμες με τη νοσταλγία της παλιάς «ασπρόμαυρης» φωτογραφίας των παππούδων μας. Και το Μουσείο Μπενάκη μας κάνει δώρο αυτό το συναισθηματικό σουβενίρ που δε μπορεί να χωρέσει σε μία ταξιδιωτική βαλίτσα: εξιστορεί τη μικρή Ελλάδα που έχει ο καθένας μέσα του. Γιατί ξέρει πως μερικές αγάπες κρατάνε για πάντα... Εικόνες που μετρούν το ρυθμό και την ανάσα της θάλασσας και τα καλοκαίρια μας, που ζωγραφίζουν το φως της ημέρας μέχρι το βράδυ, που μυρίζουν ελληνικό καφέ σε χόβολη και γεύσεις της γιαγιάς, ανθόνερο, ζάχαρη και μέλι και γλυκό τριαντάφυλλο, φτιαγμένο με ρόδα και με αγάπη από κάποιο μπαξέ του Ιονίου. Εικόνες με τα ροζιασμένα χέρια κάποιου ψαρά στη Σύμη και τις φωνές των παιδιών που τρέχουν στο πιο όμορφο λιμανάκι του κόσμου, στο Γάιο των Παξών. Εικόνες που ηχούν την πρώτη μωρουδίστικη μελωδία της Ελληνίδας μάνας: «Κοιμήσου γιε μου πρωτογιέ και γιε μου κανακάρη»... Και εικόνες που είσαι εσύ. Γιατί είσαι εσύ που μετράς τις μέρες σου σε ηλιοβασιλέματα σε κάποιο βράχο δίπλα στη Σαντορίνη, και είσαι εσύ που όλους τους φωνάζεις με το μικρό τους όνομα και με πολλά πολλά παρατσούκλια, και είσαι εσύ που όλοι σε ξέρουν με το μικρό σου όνομα, που από μικρός κάνεις πάντα «Πάσχα στο χωριό», που κάθε Δεκαπενταύγουστο προσκυνάς ευλαβικά στην εκκλησιά, που είσαι μελαχρινός με μέτριο ανάστημα και κατάμαυρα μάτια, που ξέρεις να κολυμπάς από πολύ μικρός και τρως πεταλίδες και αχινούς ωμούς, και βοηθάς τη γιαγιά και τον παππού κάθε Αύγουστο στον τρύγο. Και γιατί η γιαγιά Καλλιστώ με το όμορφο όνομα και το μαντήλι στα μαλλιά, που κάθεται στο πεζούλι του κάτασπρου χαμηλοτάβανου σπιτιού της στη Χώρα, που φιλεύει κάθε περαστικό τα καλούδια της ακόμα κι αν δεν τον ξέρει, ακόμα κι αν δεν τον δει ποτέ ξανά, μπορεί να είναι η δική σου γιαγιά. Πάρος, 1960. Φωτ. Ζαχαρίας Στέλλας, Φωτογραφικά Αρχεία Μουσείου Μπενάκη Και για τις φορές που αναρωτιέσαι πόσες ευχές θα κάναμε για μία θάλασσα σαν κι αυτή.... Και για μερικές ακόμα που θα σκέφτεσαι αν μπορεί ένα μικρό νησάκι στη μέση του Αιγαίου να θεραπεύσει την ψυχή σου. Για εκείνη τη μικρή κουκκίδα στο χάρτη που έχετε ανταλλάξει τα ονόματά σας στα όνειρά σου και εύχεσαι να κολυμπήσεις κάποιο καλοκαίρι στη θάλασσά της... Πάρος, 1971. Φωτ. Ζαχαρίας Στέλλας, Φωτογραφικά Αρχεία Μουσείου Μπενάκη. Βουτιές στο καλοκαίρι με νεροκολοκύθες για σωσίβιο. Αναζητώντας το καλοκαίρι μέσα από τις συλλογές του Μουσείου Μπενάκη: Φωτογραφία του Ζαχαρία Στέλλα. Φωτογραφικό Αρχείο Μουσείου Μπενάκη. Και ο μύθος της Ελληνίδας γιαγιάς, η ελληνική οικογένεια και η ιερή φιλοξενία, ο Ζορμπάς, ο ελληνικός ντάκος και το παρθένο ελαιόλαδο, μια σταγόνα Αιγαίο, μερικά βότσαλα της Ιθάκης και ένα κομπολόι που σου χάρισε ο παππούς σου, ο πρωινός ελληνικός καφές κάτω από τον παχύ ίσκιο της μουριάς με φόντο τη γέρικη ελιά και τα κρύσταλλα του Λιβυκού, ο Οδυσσέας και ο Όμηρος, η Τροία και η Ιλιάδα, ο Σεφέρης και ο Καβάφης, το λαούτο και το ούτι, το χρυσάφισμα της ελιάς κάτω από τη διαύγεια του ελληνικού ήλιου και οι ταινίες της Φίνος Φιλμς. Μύκονος, 1950-55, Φωτογραφία: Βούλα Παπαϊωάννου, Φωτογραφικά Αρχεία Μουσείου Μπενάκη. Ο κεραμοποιός στο Μοναστηράκι, ο παππούλης που μαθαίνει στο εγγόνι να σκαλίζει ξύλινα καραβάκια σε κάποιο καλντερίμι κυκλαδίτικης χώρας, η ελληνική μουσική με ψυχή, ο μπάλος και το συρτάκι, το φασκόμηλο με κρίθινο παξιμάδι για βραδινό της γιαγιάς Μαριγώς, οι μυρωδιές χρυσάνθεμου, αγιοκλήματος και μενεξέ στον κήπο της γιαγιάς Αντιγόνης, η ερωτική μελαγχολία του φθινοπώρου και τα φύλλα που θροΐζουν ρυθμικά με τις πρώτες βροχές του Σεπτέμβρη, η αγκαλιά της γιαγιάς Αφροδίτης και η ευχή της μάνας στο γιο. Αθήνα 1940, Φωτ.Βούλα Παπαϊώάννου. Φωτογραφικά Αρχεία Μουσείου Μπενάκη. Αρχείο Κώστα Μεγαλοκονόμου,1961 – Φωτογραφικά Αρχεία Μουσείου Μπενάκη. Όλη η Ελλάδα σε ένα μαγιάτικο μπουκέτο... Η ελληνική ναυτοσύνη και το αμετάφραστο σε άλλες γλώσσες «μεράκι» και «φιλότιμο», το καφενείο παρέα με τους ήχους από τα ζάρια και τα κομπολόγια των γερόντων. Ένα σφηνάκι παγωμένης μαστίχας Χίου και οι γεύσεις του χωριού και των ανθρώπων του. Μία ρακή το απομεσήμερο σ’ ένα ήρεμο ακρογιάλι, οι ανεπανάληπτες αποχρώσεις του μπλε της θάλασσας, οι σφουγγαράδες της Καλύμνου και το ελληνικό μας «όπα». Κάλυμνος, 1950. Φωτογραφία του Δημήτρη Χαρισιάδη, Φωτογραφικά Αρχεία Μουσείου Μπενάκη. Κάποιες αγάπες κρατάνε για πάντα. Ελλάδα. Μύκονος 1955, Φωτογραφία του Δημήτρη Χαρισιάδη, Φωτογραφικά Αρχεία Μουσείου Μπενάκη. Θα υπάρχει άραγε ποτέ πιο όμορφο αίσθημα από το να είσαι παιδί σε ελληνικό νησί; Ψάχνοντας για κύματα, ρυθμούς, ανάσες της θάλασσας και κοχύλια.. Για όλα αυτά τα πανάρχαια μυστικά που άντεξαν στο χρόνο και στην καρδιά της Ελλάδας. Οία Σαντορίνης, 1950-55, Φωτογραφία: Βούλα Παπαϊωάννου, Φωτογραφικά Αρχεία Μουσείου Μπενάκη. Άρθρο από Αλεξία Χαρούπα Savoir Ville Διαβάστε όλο το άρθρο εδώ

24/03/2026
Σύνολο 563 άρθρα<1...171819...71>

“Χρειάζεται μια ζωή για να ανακαλύψεις την Ελλάδα,

αλλά αρκεί μια στιγμή για να την ερωτευτείς

Henry Miller

Άσε την Ελλάδα να σε εμπνεύσει!

Εγγράψου στο newsletter μας και ανακάλυψε μοναδικές ιδέες και κρυμμένους θησαυρούς για το επόμενο ταξίδι σου.