Skip to main content

More of Greece, coming soon...

Προτάσεις

Σίφνος: Οι Κυκλάδες στα καλύτερά τους!

Κάθε χρόνο, προς το τέλος της άνοιξης, όλοι προγραμματίζουμε τις πολυπόθητες καλοκαιρινές μας διακοπές. Όλοι βρισκόμαστε στην αναζήτηση του ιδανικού προορισμού που θα καλύπτει τις ανάγκες μας για χαλάρωση, διασκέδαση και ενασχόληση με δραστηριότητες, με τις οποίες δεν μπορούμε να ασχοληθούμε όπως θα θέλαμε λόγω περιορισμένου ελεύθερου χρόνου. Με βάση τα παραπάνω κριτήρια, επέλεξα και εγώ να περάσω τις ημέρες τις άδειάς μου στο κοσμοπολίτικο νησί της Σίφνου. Ως γνωστός aficionado αφαιρετικής απλότητας και ομορφιάς του κυκλαδίτικου τοπίου, η Σίφνος αποτελούσε «μονόδρομο» για τις καλοκαιρινές μου διακοπές. Έτσι λοιπόν, ένα ζεστό πρωί του περσινού Ιουλίου κατέφθασα στις Καμάρες, το λιμάνι της Σίφνου, όπου από την πρώτης στιγμή με κέρδισε η γραφικότητα των λευκών σπιτιών με τα μπλε πορτοπαράθυρα, χαρακτηριστικό δείγμα κυκλαδικής αρχιτεκτονικής. Με τους φίλους μου παίρνουμε το λεωφορείο και κατευθυνόμαστε στην Απολλωνία ,τη χώρα του νησιού- από τις λίγες που είναι χτισμένες στην ενδοχώρα και όχι στο λιμάνι- και το μέρος όπου βρισκόταν το κατάλυμά μας. Τακτοποιηθήκαμε στα δωμάτιά μας και συζητήσαμε για λίγο με τους ιδιοκτήτες της μονάδας, απολαμβάνοντας τη θέα της Απολλωνίας. Μη χάνοντας χρόνο, επισκεφθήκαμε τη Χώρα για μια πρώτη «γνωριμία». Συνειδητοποιήσαμε πως πέρα από το καλαίσθητο των σπιτιών και των καταστημάτων, οι Σιφναίοι είναι πραγματικά φιλόξενοι κι ευγενικοί προς τους ταξιδιώτες, χωρίς ίχνος προσποίησης, κάνοντας σε να αισθάνεσαι « δικός» τους, κάτι που μας χαροποίησε ιδιαίτερα. Νοικιάσαμε αυτοκίνητο για τις μετακινήσεις μας και ξεκινήσαμε για την παραλία του Πλατύ Γιαλού, για τις πρώτες βουτιές στις παραλίες του νησιού. Κατά τη διάρκεια της εκδρομής παρατηρήσαμε την ύπαρξη πάρα πολλών εκκλησιών και παρεκκλησιων στο νησί, χτισμένων στις πιο απόκρημνες τοποθεσίες, ενώ αργότερα μάθαμε ότι η Σίφνος διαθέτει 372 εκκλησίες, τις περισσότερες από κάθε άλλο κυκλαδονήσι. Το κολύμπι, ο καφές, τα παιχνίδια και τα sports στην παραλία κράτησαν ως αργά το απόγευμα. Επιστρέψαμε στην Απολλωνία για φαγητό , όπου δοκιμάσαμε ρεβυθοκεφτέδες και άλλα τοπικά πιάτα- εξαιρετικά ομολογουμένως! Επιστρέψαμε στη «βάση» μας για ξεκούραση, κουβέντα και προετοιμασία για τη βραδινή μας εξόρμηση. Η νυχτερινή ζωή της Σίφνου κυρίως στην Οδό… Τρέλας- όνομα και πράγμα- παρέχει αρκετές επιλογές για τους επισκέπτες: ταβέρνες με ζωντανή παραδοσιακή μουσική, μπαράκια με ροκ μουσική chic εστιατόρια bars και clubs με ωραία διακόσμηση και ευφάνταστες προτάσεις σε cocktails- τις τιμήσαμε με το παραπάνω!!! Το πρόγραμμα των υπόλοιπων ημερών των διακοπών μας κύλησε στους ίδιους ρυθμούς. Άξια αναφοράς είναι η επίσκεψή μας στο Κάστρο της Σίφνου και η κατάβασή μας προς το εκκλησάκι των Επτά Μαρτύρων- κυριολεκτικά μέσα στο πέλαγος. Εμπειρία κουραστική αλλά συνάμα μαγική, αν σκεφτεί κανείς τη θέα που απολαμβάνει ο ταξιδιώτης τόσο από το Κάστρο, όσο και από το εκκλησάκι. Στα highlights των διακοπών μας εντάσσεται και η παραλία του Φάρου με τον ομώνυμο οικισμό, καθώς επίσης και το χαραγμένο μονοπάτι που συνδέει το Φάρο με την παραλία και το Μοναστήρι της Χρυσοπηγής- την πιο φωτογραφημένη εκκλησία των Κυκλάδων!!!! Η ολιγοήμερη παραμονή μας στο νησί μας έμεινε αξέχαστη. Είναι ένας προορισμός ταχέως ανερχόμενος τα τελευταία χρόνια, με ποιοτικές προτάσεις και επιλογές για όλα τα… βαλάντια και για όλα τα είδη των υπηρεσιών. Δεν θα νιώσετε την αίσθηση ότι οι υπηρεσίες τις οποίες έχετε επιλέξει, βρίσκονται σε αναντιστοιχία με την ποιότητα που προσφέρουν. Αναμφίβολα μια πολύ καλή επιλογή προορισμού για κάποιους που θέλουν να συνδυάσουν τη χαλάρωση, τις καθαρές παραλίες και τις εναλλακτικές δραστηριότητες με το καλό φαγητό και τα υψηλής αισθητικής εστιατόρια και bars. Γιώργος Κακούτης      

24/03/2026

TOP 5 παραλιών της Κεφαλονιάς

Η Κεφαλονιά είναι ένα νησί με πλήθος παραλιών για όλα τα γούστα…. Παραλίες πολυσύχναστες αλλά και πιο ερημικές, με άμμο ή με βότσαλο, οργανωμένες και μη. Σίγουρα, κάθε παραλία του νησιού αποτελεί  μια διαφορετική μαγική εικόνα και όποια επιλογή και να κάνετε η εμπειρία  θα μείνει  έντονα χαραγμένη στην μνήμη σας. Σε αυτό το κείμενο, προσπαθήσαμε να διαλέξουμε τις  5 καλύτερες παραλίες και να σας τις παρουσιάσουμε. 1.    Μύρτος. Η παραλία Μύρτος αποτελεί το σήμα κατατεθέν της  Κεφαλονιάς. Ο Μύρτος έχει βραβευτεί πολλές φορές διεθνώς, ως μια από τις καλύτερες παραλίες της Μεσογείου και σίγουρα όχι άδικα. Επιπλέον,  κάθε χρόνο βραβεύεται με την γαλάζια σημαία του ΕΟΤ. Το τοπίο από ψηλά είναι ανεπανάληπτο και η θέα σίγουρα σου κόβει την ανάσα. Καταπράσινα βράχια καταλήγουν σε μια αρκετά μεγάλη παραλία με άσπρα βότσαλα και το Ιόνιο στα καλύτερα του. Τα γαλαζοπράσινα νερά της, με ή χωρίς κύμα,  θα κάνουν το μπάνιο σας αξέχαστο. Μην φύγετε αν πρώτα δεν απολαύσετε το μοναδικό ηλιοβασίλεμα. 2.    Αντίσαμος Το νησί της Κεφαλονιάς απέκτησε επιπλέον αίγλη και δημοσιότητα λόγω της παραγωγής του Hollywood "Το Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλλι", η οποία γυρίστηκε το 2000 στο νησί. Η παραλία που συναρπάζει περισσότερο τους θεατές δεν είναι  άλλη από την παραλία της Αντίσαμου. Βραβευμένη με γαλάζια σημαία, η παραλία βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα από το λιμάνι της Σάμης και βλέπει την νότια Ιθάκη. Το τοπίο συνδυάζει όλες τις αποχρώσεις του μπλε και του πράσινου, με τη  βλάστηση  να φτάνει σχεδόν μέχρι τη θάλασσα. 3.Πετανοι εΠηΕΤΑΝΟΙ, ομηρική λέξη που σημαίνει περιοχή με άφθονα νερά καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Οι Πετανοί αποτελούνται από λευκό ψιλό βοτσαλάκι και πεντακάθαρα γαλαζοπράσινα νερά. Η διαδρομή για την παραλία είναι  εξίσου μοναδική, με την ομορφιά του τοπίου να αφήνει τον επισκέπτη κυριολεκτικά άφωνο.  Η παραλία είναι πλήρως οργανωμένη με καντίνα, ξαπλώστρες και πολλούς χώρους εστίασης μπροστά στη θάλασσα. Απολαύστε τον καφέ σας ή και το ποτό σας , θαυμάζοντας το συναρπαστικό ηλιοβασίλεμα. 4.Ξι Η παραλία Ξι αποτελεί εξαίρεση σε σχέση με τις άλλες παραλίες της Κεφαλονιάς, καθώς δεν διακρίνεται για τα απότομα βράχια και  τα βαθιά νερά. Αντίθετα, έχει πολύ εύκολη πρόσβαση και ρηχά νερά, κατάλληλα για τα παιδιά. Αυτό όμως που κάνει την Παραλία Ξι μοναδική είναι το ξεχωριστό κοκκινοκεραμιδί χρώμα της άμμου. Λόγω της αργιλώδους σύνθεσής της, μπορεί κανείς να απολαύσει μια φυσική και δωρεάν θεραπεία spa, μιας και η άμμος αυτή βοηθάει στον καθαρισμό και την σύσφιξη του δέρματος. Η παραλία είναι οργανωμένη και θα βρείτε εύκολα πάρκινγκ. Οι λάτρεις των θαλάσσιων σπορ δε θα μείνουν παραπονεμένοι αφού στη παραλία Ξι υπάρχει δυνατότητα για jet-ski, θαλάσσιο σκι, αλεξίπτωτο κ.α 5.    Παραλία Σκάλας Τα πεντακάθαρα νερά, η βλάστηση που φτάνει μέχρι τη θάλασσα και η έκταση της  παραλίας που ξεπερνά τα τρία χιλιόμετρα έχει μετατρέψει την Σκάλα σε κύριο τουριστικό πόλο τα τελευταία χρόνια. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της Κεφαλονιάς και έχει βραβευτεί με τη Γαλάζια σημαία. Δεν συναγωνίζεται σε γραφικότητα την παραλία του Μύρτου, όμως σίγουρα αξίζει να την επισκεφτείτε και να συνδυάσετε το μπάνιο σας τρώγοντας φρέσκο ψάρι στις παραδοσιακές ταβέρνες. About the Author Το www.kefalonia-tours.gr  είναι ένας  online Τουριστικός Οδηγός μέλος του myGreece.Travel  μεταφρασμένος σε 3 γλώσσες . Σκοπό του οδηγού  είναι η  προβολή του νησιού της Κεφαλονιάς και  η  ανάδειξη  των απόκρυφων ομορφιών του.

24/03/2026

Το Πανηγύρι του Ταύρου στην Αγία Παρασκευή Λέσβου

© Σπύρος Κατωπόδης / VPA Πριν από μερικά χρόνια… Με τον φωτογράφο Σπύρο Κατωπόδη, στη γραφική γεωργική κωμόπολη της Αγίας Παρασκευής, στο κέντρο της Λέσβου -40 χλμ. βορειοδυτικά από την πόλη της Μυτιλήνης. Είμαστε καλεσμένοι του τοπικού Δήμου για να καταγράψουμε δημοσιογραφικά το περίφημο Πανηγύρι του Ταύρου, που πραγματοποιείται εκεί, στις αρχές κάθε καλοκαιριού. Το πανηγύρι, που διαρκεί πέντε ημέρες, διοργανώνει το «Ισνάφι (Συντεχνία) των ζευγάδων» στην Αγία Παρασκευή Λέσβου και περιλαμβάνει το σπάνιο τελετουργικό της ταυροθυσίας (κουρμπάνι), προς τιμήν του προστάτη της κωμόπολης Άγιου Χαράλαμπου, που παραπέμπει ευθέως σε τοτεμικές, ειδωλολατρικές λατρείες και παγανιστικά έθιμα. Πληροφορούμαστε ότι η ύπαρξη του συγκεκριμένου πανηγυριού είναι διαπιστωμένη τουλάχιστον πριν από το 1621, ωστόσο η συστηματική αναβίωσή του ξεκίνησε το 1774, με την οργανωτική φροντίδα του «Ισναφιού». Οι εκδηλώσεις ξεκινούν συνήθως την Πέμπτη και ολοκληρώνονται την επόμενη Δευτέρα. Προηγουμένως, το Γεωργικό Σωματείο αναλαμβάνει τη διεξαγωγή δημοπρασίας για την ανάδειξη του «χορηγού» που θα χρηματοδοτήσει τα έξοδα του ταύρου, αλλά και του συνόλου των εκδηλώσεων. Το όνομα του χορηγού αναγράφεται σε μικρή ταμπέλα, που τοποθετείται στο μέτωπο του ταύρου. Την πρώτη μέρα, έξω από το σπίτι του πρωτοζευγά, ο ταύρος στολίζεται με λουλουδένιο στεφάνι, ενώ τα κέρατά του χρυσώνονται με «βαράκι» (λεπτό φύλλο χρυσού). Από το σημείο αυτό, ξεκινά μια πομπή, με επικεφαλής τον πρωτοζευγά, τον ιερέα και τη «σημαία» του Αγίου Χαράλαμπου. Η πομπή με πάνδημη συμμετοχή και θρησκευτική μέθεξη διασχίζει τους δρόμους της κωμόπολης. Κάτοικοι όλων των ηλικιών φιλούν την εικόνα του αγίου, προσφέρουν αφιερώματα και ακουμπούν το ζώο πιστεύοντας πως αυτή η επαφή γιατρεύει και σκορπά τα μάγια. Ορχήστρες παραδοσιακών οργανοπαιχτών επαναλαμβάνουν, χωρίς διακοπή, το παλαιό τουρκογενές εμβατήριο του «Κιόρογλου». Ο σκοπός του ακούγεται διαρκώς, μέρα-νύχτα, σταθερή επωδός στα συμβαίνοντα. Σιγά-σιγά, ο Σπύρος κι εγώ «γλιστράμε» σε μιαν ιδιότυπη έκσταση, αναπόδραστο στοιχείο της τελετουργίας. Το πρωί της Παρασκευής, το Σωματείο ξεκινά για τον Ταύρο, μικρό βουνό έξω από την κωμόπολη, όπου βρίσκεται το ξωκλήσι του Άγιου Χαράλαμπου. Ο πρωτοζευγάς κρατά τη σημαία και, δίπλα, η γυναίκα του την εικόνα του αγίου. Η πομπή, καβάλα σε άλογα, διασχίζει και πάλι τους δρόμους της κωμόπολης, υπό τους ήχους του «Κιόρογλου», ενώ οι κάτοικοι και οι επισκέπτες προσφέρουν κεράσματα στους καβαλάρηδες. Η πομπή σταματά στην περιοχή «Καυκάρα», όπου περιμένει ο ιερέας μαζί με τον ταύρο και όλοι μαζί συνεχίζουν προς το βουνό. Εκεί, ο ιερέας ευλογεί το ζώο, τον «χορηγό» του και όλους τους έφιππους. Το Σάββατο, οι καβαλάρηδες στολίζουν τα άλογά τους και κατηφορίζουν προς την αγορά της κωμόπολης, όπου τους περιμένουν οι ορχήστρες παιανίζοντας το εμβατήριο. Πίνουν ρακή, κάνουν εντυπωσιακές φιγούρες με τα άλογά τους και σιγά-σιγά, μαζί με τις ορχήστρες, κατευθύνονται στον Άγιο Χαράλαμπο. Εκεί, το απόγευμα γίνεται ο δεύτερος πλειστηριασμός, αυτή τη φορά για τον θύτη του ταύρου. Ο νικητής χαράσσει με μαχαίρι έναν σταυρό στο μέτωπο του ζώου και ύστερα αυτό παραδίδεται σε κάποιον επαγγελματία σφαγέα. Οι γυναίκες βάφουν στο μέτωπο των παιδιών τους σταυρούς ή βούλες από το αίμα του ταύρου, προσδοκώντας υγεία και μακροημέρευση. Στη συνέχεια, το κρέας του ζώου τεμαχίζεται και ρίχνεται σε μεγάλα καζάνια, που σιγοβράζουν κάτω από τα ελαιόδεντρα της περιοχής, μαζί με σιτάρι, κρεμμύδια και μυρωδικά για την παρασκευή του «κισκέκ» ή «κεσκέτσι», του παραδοσιακού εδέσματος που προσφέρεται στους προσκυνητές. Η διαδικασία διαρκεί όλη τη νύχτα και τις προμεσημβρινές ώρες της Κυριακής, μετά την πανηγυρική λειτουργία στο ξωκλήσι, μοιράζεται στους παραβρισκόμενους για να ακολουθήσει μεθυστικό γλέντι με τη συνοδεία ρακής και μουσικής από τις πλανόδιες ορχήστρες. Ένα είδος «κοινού τραπεζιού» των πρώτων χριστιανικών χρόνων… Το μεσημέρι πια της Κυριακής, καβαλάρηδες και πεζοί κατηφορίζουν προς την Αγία Παρασκευή, όπου πραγματοποιούνται ιπποδρομίες. Το θέαμα μάς εντυπωσιάζει. Τα άλογα είναι στολισμένα με πλουμιστά στηθούρια, πολύχρωμες χάντρες και χαϊμαλιά και οι καβαλάρηδες, άντρες και γυναίκες όλων των ηλικιών με άσπρα πουκάμισα και σκούρα μαντήλια δεμένα σταυρωτά στο στήθος, συναγωνίζονται σε ταχύτητα και επιδεξιότητα. Το Σωματείο αθλοθετεί δώρα και στεφανώνει τους πρώτους νικητές. Το πανηγύρι συνεχίζεται στην αγορά της κωμόπολης με κεράσματα, μουσική και χορό, μέχρι τις πρώτες μεταμεσονύκτιες ώρες. Το πρωί της Δευτέρας, πραγματοποιείται το «κλείσιμο» του πολυήμερου πανηγυριού με τα «χαρλαμέλια». Οι Αγιοπαρασκευώτες συγκεντρώνονται και πάλι στην αγορά, πίνοντας και τραγουδώντας. Κι όλη τη μέρα, πάνω από την πολίχνη, απλώνεται ένα χαρακτηριστικό δίστιχο: «Μα τον Άγιο Χαράλαμπο και μα τη μέρα τούτη / κάλλιο ‘χω την παρέα μου, παρά φλουριά και πλούτη …» Γιάννης Ράγκος συγγραφέας - δημοσιογράφος  

24/03/2026

Ιερό της Αυλιδείας Αρτέμιδος: Η Αυλίδα του μύθου και της ιστορίας

Σε μικρή απόσταση από το "κλεινόν άστυ", βρίσκεται ένας αρχαιολογικός χώρος παντελώς άγνωστος στο πλατύ κοινό. Τόπος κατάφωρος από μνήμες μιας από τις ωραιότερες και σημαντικότερες στιγμές της ιστορίας της ανθρωπότητας: το ιερό της Αυλιδείας Αρτέμιδος. Ακόμα και οι κάτοικοι των γύρω οικισμών, αλλά και του κοντινού μεγάλου αστικού κέντρου, της Χαλκίδας, τον αγνοούν ή, αν συμπτωματικά έχουν ακούσει για την ύπαρξη του, δεν επιχείρησαν να τον επισκεφτούν ποτέ. Ίσως και για το ότι η πρόσβαση σ’ αυτόν είναι μάλλον δύσκολη, γιατί η διαδρομή είναι περίπλοκη και οι πινακίδες που υπάρχουν δεν είναι ιδιαίτερα κατατοπιστικές. Η Αυλίδα είναι  προεξοχή της βορειοανατολικής ακτής της Βοιωτίας, στο Νότιο Ευβοϊκό κόλπο. Η αρχαία Αυλίδα βρίσκεται στο δρόμο για τη Χαλκίδα, σε μια έκταση που περιγράφεται από το Μεγάλο Βουνό και τους φυσικούς όρμους Μικρό Βαθύ και Μεγάλο Βαθύ. Το ιερό της Άρτεμης βρίσκεται στο Μικρό Βαθύ, μέσα σε βιομηχανική περιοχή. Η σημασία των λιμανιών της Αυλίδας για την επικοινωνία του ελλαδικού κορμού με τη Μικρά Ασία θα πρέπει να ήταν πολύ μεγάλη ήδη από τα προϊστορικά χρόνια. Στα λιμάνια αυτά, σύμφωνα με την παράδοση, συγκεντρώθηκε ο στόλος των Μυκηναίων 2 φορές, για να πλεύσει, υπό την αρχηγία του Αγαμέμνονα στην Τροία. "Στην Αυλίδα υπάρχει ναός της Αρτέμιδος και αγάλματά της μαρμάρινα, ένα με δάδες και άλλο που την παριστάνει να τοξεύει. Μπροστά από το ναό βρίσκονται φυτρωμένοι φοίνικες. Λένε πως, όταν οι Έλληνες επρόκειτο να θυσιάσουν στο βωμό την Ιφιγένεια, σύμφωνα με τη μαντεία του Κάλχαντος, η θεά αντί της Ιφιγένειας τοποθέτησε ένα ελάφι. " (Παυσανίας ο Περιηγητής, 2ος αιώνας μ.Χ.) Ο ναός της Άρτεμης βρέθηκε τυχαία το 1941. Η ανακάλυψη του έλυσε οριστικά το πρόβλημα της τοπογραφικής του ταύτισης καθώς και της αρχαίας πόλης της Αυλίδας που εκτεινόταν μεταξύ των 2 όρμων. Η πλήρης εικόνα του αρχαιολογικού χώρου οφείλεται στον αρχαιολογικό ανασκαφέα (κατά τα έτη 1956 και 1958-1961) Ιωάννη Θρεψιάδη. Ο ναός ήταν το σημαντικότερο οικοδόμημα του ιερού της Άρτεμης. Είναι χωρισμένος σε 3 μέρη: Ανοιχτός πρόναος με 4 ή 6 κίονες. Κυρίως ναός ή σηκός, ο οποίος διαιρείται σε 3 κλίτη με 2 σειρές 4 ιωνικών κιόνων. Κλειστός οπισθόδομος (άδυτο) Μέσα σε περίβολο 8μ. ανατολικά του ναού, βρέθηκε η "Ιερά Κρήνη", τετράγωνη υπόγεια κατασκευή. Νότια του ναού βρίσκεται ένα συγκρότημα κτηρίων των ελληνιστικών χρόνων. Οι φοίνικες, που υπήρχαν μπροστά στο ιερό, σε συνδυασμό με το ότι το αρχαίο λιμάνι πλησίαζε πολύ το ιερό, δημιουργούσαν ένα μαγευτικό σκηνικό. Ο σημερινός δρόμος περνάει ακριβώς μπροστά από το ναό και τον χωρίζει από το βωμό του και την ιερή κρήνη, την οποία αναφέρει ο Όμηρος για το "αγλαόν ύδωρ" της. Τόπος κατάφωρος από μνήμες μιας από τις ωραιότερες και σημαντικότερες στιγμές της ιστορίας της ανθρωπότητας. Αξίζει να τον επισκεφτείτε. Σπεύσατε!

24/03/2026

Ορεινή Αρκαδία: Πρόταση για απόδραση μερικές ώρες μακριά από την πρωτεύουσα!

Ας ακολουθήσουμε τον Γιώργο σε μια περιήγηση στους «θησαυρούς του Μαινάλου», την Βυτίνα, την Δημητσάνα και την Στεμνίτσα, το τρίπτυχο που σηκώνει επάξια στους ώμους του τον ολοένα αναπτυσσόμενο ορεινό τουρισμό της αρκαδικής γης. Τόποι ηρωικοί, συνδεδεμένοι άρρηκτα με την επανάσταση του 1821, αλλά και πανέμορφα τοπία με κατάφυτες διαδρομές στην καρδιά του Μαινάλου ψιθυρίζουν στον τυχερό επισκέπτη τη δική τους ξεχωριστή ιστορία… Είμαι πεπεισμένος πλέον πως όλο και περισσότεροι αναζητούμε διεξόδους διαφυγής από το άγχος και τις αυξημένες επαγγελματικές απαιτήσεις της καθημερινότητας. Η δύσκολη οικονομική κατάσταση της χώρας μας «προστάζει» πλέον -όσον αφορά τις διακοπές- την αναζήτηση κοντινών προορισμών και καταλυμάτων με σωστή αναλογία προσφερόμενης ποιότητας και τιμής, το περίφημο value for money. Κάτι τέτοιο ισχύει και στην περίπτωσή μου. Ένα σαββατοκύριακο του προηγούμενου μήνα, πέντε φίλοι αποφασίσαμε να «αποδράσουμε» από το κλεινόν άστυ με προορισμό τα τοπία της Ορεινής Αρκαδίας, μέρη που συνδυάζουν το φυσικό κάλλος με την ιστορία της Επανάστασης στην Πελοπόννησο. Ξεκινήσαμε από την Αθήνα νωρίς το πρωί και μετά από μια διαδρομή μιάμιση μόλις ώρας, φτάσαμε στη Βυτίνα. Το τοπίο του χωριού μας εντυπωσίασε εξ’ αρχής: όμορφα πετρόκτιστα σπίτια, παραδοσιακά καφενεία που σέρβιραν μυρωδάτο ελληνικό καφέ και γλυκό του κουταλιού, τουριστικά μαγαζάκια που πωλούσαν από είδη λαϊκής τέχνης της Αρκαδίας μέχρι βότανα, ζυμαρικά και διάφορα προϊόντα της αρκαδικής γης. Ο συνδυασμός της ηλιοφάνειας και των χιονισμένων πλαγιών, έκανε το σκηνικό ακόμη πιο ειδυλλιακό. Μετά από την απαραίτητη στάση για καφέ, βόλτες και αγορές από τα τοπικά μαγαζιά συνεχίσαμε την πορεία μας προς την πόλη της Δημητσάνας. Αφού ταχτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο, είχαμε όλο το μεσημέρι και το απόγευμα για να ανακαλύψουμε τις γραφικές κρυφές γωνιές του πιο γνωστού οικισμού της Αρκαδίας. Πρώτος μας σταθμός το Μουσείο Υδροκίνησης λίγο πιο έξω από τη Δημητσάνα, όπου ήρθαμε σε επαφή  με την διαδικασία  επεξεργασίας του δέρματος στο βυρσοδεψείο, είδαμε τα ερείπια των αναπαλαιωμένων παλιών βυρσοδεψείων και τον επισκευασμένο μπαρουτόμυλο, έτσι όπως λειτουργούσε την εποχή του ΄21. Ανακτώντας δυνάμεις μετά από γεύμα σε μια από τις πετρόχτιστες ταβέρνες της Δημητσάνας, όπου δοκιμάσαμε τοπικά πιάτα, γλυκά και φυσικά τοπικής παραγωγής κόκκινο κρασί, συνεχίσαμε την περιήγησή μας στην περιοχή με βόλτα στον  Λούσιο, τον ποταμό που διασχίζει την Αρκαδία και αποτελεί ταυτόχρονα αφετηρία για μια επίσκεψη στην Αρχαία Γόρτυνα. Το βράδυ είχε έρθει για τα καλά και επιστρέψαμε στη Δημητσάνα για φαγητό, βόλτα και …. χαλαρό ποτό σε κάποιο μπάρ της περιοχής- η κούραση βλέπεται άρχιζε σιγά- σιγά να μας καταβάλει!!!! Τη νύχτα, η Δημητσάνα γίνεται ακόμα πιο ρομαντική κι εντυπωσιακή!!! Από τις ατελείωτες βόλτες, εντοπίσαμε όμορφα και καλαίσθητα καταστήματα για φαγητό και ποτό- σε αρμονία πάντα με το οικιστικό και παραδοσιακό αρχιτεκτονικό περιβάλλον της περιοχής. Το επόμενο πρωί, σαφώς πιο ξεκούραστοι και κάνοντας τις απαραίτητες τελευταίες αγορές σε ντόπια προϊόντα, συνεχίσαμε για το τελευταίο κομμάτι της εκδρομής μας, τη Στεμνίτσα. Όπως κάθε χωριό της Ορεινής Αρκαδίας, η Στεμνίτσα διαθέτει ποικιλία δραστηριοτήτων, που ικανοποιούν τις απαιτήσεις των επισκεπτών του Σαββατοκύριακού- όπως εμείς- για χαλάρωση, φυσιολατρικές διαδρομές και καλή τοπική κουζίνα. Απορήσαμε με το γεγονός ότι το χωριό της Στεμνίτσας είχε πολλούς νέους κατοίκους. Η απάντηση ήρθε με την επίσκεψή μας στη Σχολή Αργυροχρυσοχοϊας της Στεμνίτσας, όπου μυεί αρκετούς σπουδαστές κάθε χρόνο στην τέχνη της επεξεργασίας του χρυσού και του ασημιού. Γευματίσαμε σύντομα και επιστρέψαμε το απόγευμα στη «βάση» μας, ήρεμοι, έχοντας αλλάξει παραστάσεις, διασχίζοντας χιονισμένες ορεινές διαδρομές, και δοκιμάζοντας ποιοτικά τοπικά πιάτα και ευωδιαστό κρασί. Η εκδρομή χωριά της Ορεινής Αρκαδίας αποτελεί ιδανική επιλογή για όσους θέλουν να ξεφύγουν έστω και για μια ημέρα από την Αθήνα, να γνωρίσουν τόπους ιστορικούς και φυσικά… να γεμίσουν τις μπαταρίες τους!  

24/03/2026

Όταν το σινεμά συναντά το ελληνικό τοπίο…

Όταν η μαγεία του σινεμά συναντά το μαγευτικό ελληνικό τοπίο και το λαμπερό ελληνικό φως, το αποτέλεσμα είναι απλά μοναδικό… Επικρατεί τέτοια ησυχία που νομίζεις πως αν κάνεις ένα βήμα θα ακουστεί εκκωφαντικό ... Το μόνο που ακούς είναι ο ήχος της θάλασσας και τα τζιτζίκια να τραγουδούν λες και έχουν πιει δροσερή ρακί.. Και εκεί που νόμιζες πως αυτή η ησυχία δεν θα τελειώσει ποτέ, να σου ακούς τον πρώτο βοηθό σκηνοθέτη να αναφωνεί με αποφασιστικότητα "ήχος;" και τον ηχολήπτη να απαντά κουνώντας το κεφάλι, "τρέχει!". Επόμενη ερώτηση: "Κάμερα;" ̇ "τρέχει!", είναι η απάντηση! Ο κλακετίστας ξεπηδά σαν ξωτικό μπροστά από τον φακό αναγγέλλοντας με δυνατή, σταθερή φωνή τα αναγραφόμενα στοιχεία ενώ χτυπά δυνατά το πλαστικό (πια) έπαρμα της κλακέτας με μεγάλη ταχύτητα στην κίνηση, "ΚΛΑΚ". Κάπως έτσι ξεκινούν όλα... Όταν η μαγεία του σινεμά συναντά το ελληνικό τοπίο το αποτέλεσμα είναι μοναδικό… Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Τα νερά της Αμοργού στο «Απέραντο Γαλάζιο» (The Big Blue, 1988) που μαζί με τον Γάλλο πρωταγωνιστή του (Jean-Marc Barr) ερωτεύεσαι και εσύ την ιδέα ότι κολυμπάς μαζί με τα δελφίνια στα νερά των Κυκλάδων;  Μέχρι και σήμερα καταφθάνουν στο νησί πολλοί Γάλλοι ταξιδιώτες που  ανυπομονούν και αυτοί με τη σειρά τους να χαθούν μέσα στο «απέραντο γαλάζιο»... Η’ μήπως το οσκαρικό «Mediterraneo» (1991) με τους Ιταλούς φαντάρους που γεύονται τις μικρές απολαύσεις της ζωής- σαν τον Οδυσσέα μαζί με τους συντρόφους του στην Χώρα των Λωτοφάγων- στο πανέμορφο Καστελόριζο; Τι ελευθερία και τι ομορφιά ξεπηδούσε από αυτή η ταινία... Έτυχε εκείνο το καλοκαίρι των γυρισμάτων της χολιγουντιανής ταινίας "Το μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι" (2001), να βρίσκομαι για οικογενειακές διακοπές στο νησί. Όπου και να πήγαινες θαρρούσες πως θα έβλεπες μπροστά σου κάποιον από τους πρωταγωνιστές της ταινίας. "Λες να δούμε την Πενέλοπε στην παραλία..."; "Λες να δούμε τον John Hurt σε κανένα ταβερνάκι να πίνει το κρασάκι του"; Είναι γνωστό άλλωστε πως ο Άγγλος ηθοποιός είναι λάτρης της Ελλάδας και της ελληνικής κουλτούρας. Έκτοτε, από το 2000, σημειώθηκε στην Κεφαλονιά αύξηση των αφίξεων για μια ολόκληρη τριετία. Οι φυσικές ομορφιές των Επτανήσων αποδείχθηκαν οι καλύτεροι πρεσβευτές του ελληνικού τουρισμού στο εξωτερικό. Ανάλογα κέρδη αλλά και τόνωση της τοπικής αγοράς απέφεραν και άλλες διεθνείς παραγωγές που κινηματογραφήθηκαν στην Ελλάδα, όπως η ταινία "Mamma Mia!"(2008) με τους Meryl Streep, Pierce Brosnan, και Colin Firth να διαφημίζουν έξοχα με τα χορευτικά τους την Σκόπελο. Η Angelina Jolie με τη σειρά της ανέδειξε διεθνώς ακόμα περισσότερο τη Σαντορίνη μέσα από την ταινία "Lara Croft: Tomb Raider" (2001). Η λίστα δεν έχει τελειωμό... Το ελληνικό τοπίο εμφανίζεται αριστοτεχνικά φωτογραφημένο στην ταινία «Zorba the Greek» (1964), όταν όλος ο πλανήτης χόρευε συρτάκι ενώ οι πιο… ψαγμένοι κατέφθαναν στην Κρήτη μένοντας εκεί... για πάντα ̇ άλλοτε εμφανίζεται ανεπιτήδευτο (Summer Lovers, 1982)  ενώ άλλοτε γεμάτο ένταση, όπως στην ταινία "The Bourne Identity" (2002), μια ταινία που κυριολεκτικά σε ταξιδεύει από την Γαλλία στην Ισπανία, και από την Ιταλία στην Τσεχοσλοβακία, αλλά τις τελευταίες σκηνές της φύλαγε για την κοσμοπολίτη Μύκονο. Η Ελλάδα αποτελεί όχι μόνο έναν ιδανικό προορισμό διακοπών αλλά και έναν ιδανικό τόπο κινηματογράφησης. Οι ανεξερεύνητες ομορφιές της, τα όμορφα χρώματα και το λαμπερό της φως μεταμορφώνουν το κάθε κάδρο σε πραγματική μαγεία…

24/03/2026

Πήλιο: «Φίλεμα Θεού»

Λίγα μόλις χιλιόμετρα από το πολύβουο λιμάνι του Βόλου ορθώνεται το Πήλιο. Η ξακουστή γη των Κενταύρων! Ένα «μουσείο» φυσικής ιστορίας ανείπωτης γοητείας∙ ένας επίγειος παράδεισος, στολίδι στα μάτια του επισκέπτη, όπου οι εναλλαγές του τοπίου είναι συγκλονιστικές και τις τέσσερις εποχές του χρόνου... Η φυσική ομορφιά του Πηλίου σε συνδυασμό με την αρχιτεκτονική ιδιαιτερότητα και την πλούσια πολιτιστική κληρονομιά το έχουν καθιερώσει ανάμεσα στους πιο δημοφιλείς προορισμούς της χώρας. Τις πλαγιές του βουνού στολίζουν πυκνά δάση γεμάτα από αρώματα ξύλου, ρετσινιού, θυμαριού και φασκόμηλου. Φιδίσια ποτάμια και χείμαρροι με κρυστάλλινα νερά ξεπηδούν από τις δασωμένες αγκαλιές, εκεί όπου κρύβονται τα πηλιορείτικα χωριά, καθένα με το δικό του γοητευτικό χαρακτήρα. Η Τσαγκαράδα∙ το καταπράσινο χωριό των αιωνόβιων πλατανιών, των κρυστάλλινων νερών και των πανέμορφων αρχοντικών. Η Μακρινίτσα∙ με την καταπληκτική θέα στον Παγασητικό κόλπο και τα πλούσια πυργόσπιτα. Η Πορταριά∙ με τις γραφικές πλατείες και τις πετρόχτιστες εκκλησίες. Τα Χάνια∙ με τα παραδοσιακά μαγαζιά και το χιονοδρομικό της κέντρο. Εξερευνήστε τα ακολουθώντας σκιερά μονοπάτια, λιθόστρωτα καλντερίμια και τοξωτά πέτρινα γεφύρια. Επιλέξτε ανάμεσα στην άγρια, δύσβατη και με οργιαστική βλάστηση που αγγίζει τις ακτές του Αιγαίου ανατολική πλευρά του ή την γαλήνια, σπαρμένη με γραφικά χωριά και απάνεμες ακρογιαλιές πλευρά του Παγασητικού. Πάρτε μέρος σε ποικίλες δραστηριότητες εναλλακτικού τουρισμού, όπως πεζοπορία, ορειβασία και ιππασία. Το Πήλιο ήταν η εστία των μυθικών Κενταύρων, πλάσματα που απεικονίζονται ως μισοί άνθρωποι και μισοί άλογα. Δοκιμάστε λοιπόν να ιππεύσετε σε παλιά μονοπάτια ξεκινώντας από την Αργαλαστή, ένα πανέμορφο χωριό σε ένα κατάφυτο μέρος στα νότια της χερσονήσου της Μαγνησίας. Με αφετηρία την Αργαλαστή, ξεκινούν δύο καλντερίμια προς τον Κάλαμο (6 χμ Δ) και το Λεφόκαστρο (6 χμ ΒΔ) αντίστοιχα. Επιπλέον, κάποιες από τις πιο εντυπωσιακές παραλίες κοντά στην Αργαλαστή είναι προσβάσιμες με άλογα, όπως η Πάλτση (13 χμ Α), τα Ποτιστικά (10 χμ Α) και η Μελανή (10 χμ Α), από την πλευρά του Αιγαίου, και το Μάρμαρο, από την πλευρά του Παγασητικού κόλπου. Μην φύγετε χωρίς να δοκιμάσετε τις παραδοσιακές πηλιορείτικες πίτες φυσικά και νοστιμότατα γλυκά του κουταλιού που παρασκευάζονται από τοπικούς γυναικείους συνεταιρισμούς!  

24/03/2026

Πάσχα στη Μονεμβασιά!

Πηγή: Δήμος Μονεμβασιάς Επισκεφθείτε τη μαγευτική βυζαντινή καστροπολιτεία της νοτιοανατολικής Πελοποννήσου το Πάσχα και λάβετε μέρος στο κατανυκτικό τελετουργικό της Μεγάλης Εβδομάδας με φόντο πέτρινα πυργόσπιτα, στενά λιθόστρωτα και δαιδαλώδη σοκάκια. Στη μαγευτική βυζαντινή καστροπολιτεία της νοτιοανατολικής Πελοποννήσου ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει εδώ και αιώνες, διατηρώντας έτσι ανέπαφη την εκπληκτική ομορφιά του τοπίου, γεμάτο εικόνες και χρώματα μιας άλλη εποχής. Στη Μονεμβασιά, γνωστή και ως «Γιβραλτάρ της Ελλάδας», κανείς δεν χρειάζεται χάρτη! Αρκεί να ακολουθήσει τα πλακόστρωτα δρομάκια και να αφεθεί στη μαγεία της ιστορίας ενός οικισμού που κάποτε «φιλοξενούσε» τους αυτοκράτορες του Βυζαντίου. Στην Κάτω Πόλη θα ανακαλύψετε περπατώντας πολλά ιστορικά κτήρια, μεταξύ αυτών και ένα μουσουλμανικό τέμενος –διατηρητέο κτήριο του 16ου αιώνα όπου τώρα στεγάζεται η Αρχαιολογική Συλλογή του οικισμού–, καθώς και αξιόλογες βυζαντινές εκκλησίες. Φτάνοντας στην Άνω Πόλη μην παραλείψετε να ανεβείτε στο Γουλά («επάνω Κάστρο») για να απολαύσετε τη συγκλονιστική, πανοραμική θέα της πόλης! Το Πάσχα στη Μονεμβασιά είναι μυστικιστικό και κατανυκτικό  ενώ όλες οι λειτουργίες της Μεγάλης Εβδομάδας τελούνται στην υπέροχη βυζαντινή εκκλησία του Ελκόμενου Χριστού. Μια μοναδική εμπειρία ζωής βιώνουν όσοι συμμετέχουν στην περιφορά του Επιταφίου, στα πλακόστρωτα σοκάκια της μεσαιωνικής πολιτείας. Οι ψαλμωδίες αντηχούν στον βράχο της Μονεμβασιάς δημιουργώντας ένα μυστηριακό περιβάλλον βαθιάς κατάνυξης. Οι πιστοί, ακολουθώντας την πομπή- που μοιάζει να αγκαλιάζει την καστροπολιτεία- κρατούν λευκά κεριά και ψάλλουν τον επιτάφιο θρήνο. Οι ανθισμένες βουκαμβίλιες και το φεγγάρι που παίζει με την θάλασσσα, μοιάζουν να συμμετέχουν στην περιφορά. Ο πένθιμος χτύπος από τις καμπάνες των εκκλησιών που ηχούν σε όλες τις γωνιές της καστροπολιτείας συμπληρώνει το γλυκά μελαγχολικό συναίσθημα που αναδύει η ατμόσφαιρα. Το απόγευμα της Κυριακής του Πάσχα στον περίβολο της εκκλησίας του Ελκόμενου Χριστού γίνεται το παραδοσιακό κάψιμο του Ιούδα – ενός ανθρώπινου ομοιώματος από ξύλα και άχυρα, μέσα στο οποίο έχουν τοποθετηθεί εκρηκτικά. Από το μεσημέρι και μετά, όλοι αφοσιώνονται στις προετοιμασίες του λουκούλλειου γεύματος της Κυριακής του Πάσχα και ετοιμάζουν όλων των ειδών τις λιχουδιές που θα γεμίσουν το πασχαλιάτικο τραπέζι!

24/03/2026
Σύνολο 563 άρθρα<1234...71>

Χρειάζεται μια ζωή για να ανακαλύψεις την Ελλάδα,

αλλά αρκεί μια στιγμή για να την ερωτευτείς

Henry Miller

Άσε την Ελλάδα να σε εμπνεύσει!

Εγγράψου στο newsletter μας και ανακάλυψε μοναδικές ιδέες και κρυμμένους θησαυρούς για το επόμενο ταξίδι σου.