Skip to main content

More of Greece, coming soon...

Visit Greece

3 λόγοι για να επισκεφτούμε τη Σίφνο

Το καλοκαίρι όλοι αναζητούμε όμορφους προορισμούς για να ξεδώσουμε, να περάσουμε όμορφα αλλά και γνωρίσουμε καινούργια και όμορφα μέρη. Η Ελλάδα περιέχει απίστευτα νησιά, μέρη που μπορούν να σου χαρίσουν αξέχαστες στιγμές. Στο παρόν άρθρο μου, επιλέγω να μιλήσω για τους λόγους που θεωρώ πως αξίζει κάποιος να επισκεφτεί τη Σίφνο.Η Σίφνος είναι ένα νησί που βρίσκεται στις Δυτικές Κυκλάδες. Χαρακτηρίζεται πολλές φορές ως ένα από τα ωραιότερα νησιά της Ελλάδας και συγκεκριμένα των Κυκλάδων και θεωρώ πως του αξίζει δικαιωματικά αυτός ο τίτλος. Για εμένα, αυτοί είναι οι τρεις λόγοι που χαρακτηρίζω ως τους σημαντικότερους για να επισκεφτεί κάποιος αυτό το νησί. Κουζίνα Η Σίφνος είναι ο τόπος καταγωγής του σπουδαίου μάγειρα Τσελεμεντέ και έχει μία πλούσια γαστρονομική παράδοση. Η επίσκεψη στο νησί μπορεί να σου δώσει την ευκαιρία να απολαύσεις μερικά από τα ωραιότερα εδέσματα του νησιού, όπως μελόπιτες, παστέλι, κουλούρες, σπιτικά γλυκά και βουτήματα και άλλα πολλά. Χειροποίητα κεραμικά Η Σίφνος έχει μεγάλη παράδοση στην αγγειοπλαστική από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Όποιος επισκεφτεί το νησί, μπορεί να βρει πολλούς αγγειοπλάστες και να αγοράσει αγαλματίδια, διακοσμητικά σκεύη και διάφορα άλλα χειροποίητα αντικείμενα. Αν κάποιος αγαπάει την αγγειοπλαστική, πρέπει λοιπόν κάποια στιγμή να επισκεφτεί τη Σίφνο! Αρχαιολογικό ενδιαφέρον Η Σίφνος είναι ένα νησί που θα εξάρει το ενδιαφέρον του επισκέπτη που έχει αγάπη με την αρχαιολογία. Μέρη της Σίφνου όπως τα αρχαία μεταλλεία στις περιοχές Αγίου Σώστη, Αγίου Συλβέστρου, Βορεινή, Κάψαλος, Ξερό Ξύλο, Αγ. Ιωάννη, Αποκοφτό παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον. Εξίσου σπουδαία μέρη του νησιού, όπως το Αρχαιολογικό Μουσείο της Σίφνου στο Κάστρο καθώς και το Εκθετήριο στο λόφο του Αγίου Ανδρέα λειτουργούν όλο το χρόνο καθημερινά εκτός δευτέρας από τις 8:30 έως τις 15:00. Επιπροσθέτως, το νησί δίνει τη δυνατότητα σε εκείνους που διαπνέονται από θρησκευτικό συναίσθημα, να επισκεφτούν τις διάφορες εκκλησίες και μοναστήρια του νησιού. Νομίζω πως αυτοί οι τρεις λόγοι αρκούν για να αποφασίσει κάποιος να την επισκεφτεί φέτος! Μαρία Σκαμπαρδώνη

24/03/2026

Ικαρία, το νησί του ονείρου

H Ικαρία, το πανέμορφο νησί του βορειοανατολικού Αιγαίου που πήρε το όνομά της από το μυθικό Ίκαρο, φημίζεται για την άγρια φυσική της ομορφιά αλλά και τον χαρακτηριστικό τρόπο ζωής των κατοίκων της, που βασίζεται στη μεσογειακή διατροφή, την καθημερινή άσκηση, την οικογενειακή θαλπωρή και τη συμμετοχή σε κοινωνικές εκδηλώσεις, με κορυφαίες ανάμεσα σε αυτές τα διονυσιακά της πανηγύρια. Τα στοιχεία αυτά αποτέλεσαν και αποτελούν όχι μόνο πόλο έλξης επισκεπτών από κάθε γωνιά της γης, αλλά και πηγή έμπνευσης σύγχρονων δημιουργών. Ο Γιώργος Πανουσόπουλος, στη νέα του ταινία με τίτλο «Σ’ αυτή τη χώρα κανείς δεν ήξερε να κλαίει» εξερευνά έναν ιδεατό τόπο και τρόπο ζωής στα καθηλωτικά τοπία της Ικαρίας και θέτει, ανέμελα και μεθοδικά μαζί, τις βάσεις για να ζήσουν οι ήρωες του ελεύθεροι. Ο Έλληνας δημιουργός που έχει αιχμαλωτίσει με τον φακό του, όπως κανένας, το ελληνικό καλοκαίρι, τη θερινή ραστώνη, την ανεμελιά και το διονυσιακό ελληνικό φως, επιστρέφει με μία ηλιόλουστη, θυμοσοφική κωμωδία, ποτισμένη από την αλμύρα ενός επινοημένου και ξεχασμένου μικρού νησιού στο Αιγαίο. Με πρωτότυπη πλοκή και σαγηνευτική αφήγηση, η ταινία είναι μία αληθινή ωδή στη ζωή. Με φόντο το Αρμενάκι, όπου κανείς δεν ήξερε να κλαίει, οι χαρακτήρες της ιστορίας ξεδιπλώνονται, φιλοσοφούν, γλεντάνε και ερωτεύονται την ίδια τη ζωή με πρωτόγνωρο πάθος. Σε αυτό το αχαρτογράφητο νησί, που βρίσκεται μεταξύ πραγματικότητας και ονείρου, δύο ανυποψίαστοι ξενομερίτες, ένας Γάλλος ευρωβουλευτής (Serge Requet Barville) και μία νεαρή οικονομολόγος (Μαργαρίτα  Πανουσοπούλου), φτάνουν με καΐκι στο ειδυλλιακό Αρμενάκι και έρχονται σε επαφή με τον αλλόκοτο τρόπο ζωής και τις ανατρεπτικές ηθικές αξίες των κατοίκων του. Τα χρήματα δεν είναι απαραίτητα καθώς στο φανταστικό αυτό νησί ο κανόνας είναι: «no banks, nο streets, no cars, no rooms to let». Εκεί θα γνωριστούν με τον αλλοπρόσαλλο δάσκαλο (Μπάμπης Χατζηδάκης) και την πληθωρική  χήρα του νησιού (Φωτεινή Τσακίρη), θα παραδοθούν στη δίνη του έρωτα και στον σαγηνευτικό αυτόν τόπο, που μπορεί να αλλάζει τις ζωές των ανθρώπων για πάντα. Όταν η πλατεία του χωριού δίνει τη σκυτάλη στη μεγάλη οθόνη, η πραγματικότητα συναντά το όνειρο.   Photo Credits: Margarita Nikitaki

24/03/2026

Ξύλινα παιχνίδια: μια ιστορία και όνειρα με θέα τη θάλασσα

Το καράβι φτάνει στη Νιο. Νέο νησάκι, νέο σπίτι στο κέντρο του Αιγαίου. Έχουν για σπίτι τους τον λόφο του Σκάρκου με θέα το λιμάνι και την Χώρα. Γύρω τους χωράφια, ξερολιθιές, λυγαριές, σκίνοι και πικροδάφνες.Η Αθηνά δουλεύει στην ανασκαφή του Προϊστορικού οικισμού του Σκάρκου. Ευτυχία! Περνά όλο τον χρόνο έξω, τα χέρια της μέσα στα χώματα. Σκάβει, αγγίζει, γράφει. Αέρας κυκλαδίτικος, μελτέμια, ήλιος, καθαρή σκέψη. Στο σπίτι ένα μικρό εργαστήρι, μακέτες, μουσική, ζεστός καφές, μια αυθάδικη ιδέα κι άλλες τρελές. Τα μάτια του Χοσέ κι της Αθηνάς λάμπουν. Μιλούν για παιχνίδια, φτιάχνουν παιχνίδια, πριν πέσουν για ύπνο σκέφτονται παιχνίδια. Ονειρεύονται ένα εργαστήρι μπροστά στη θάλασσα. Τα μεσημέρια διαβάζουν τη βιογραφία του Joaquin Torres Garcia και δακρύζουν όταν το εργοστάσιο παιχνιδιών του στη Νέα Υόρκη, έπιασε φωτιά. Μαθαίνουν να φτιάχνουν ιστοσελίδα, να φωτογραφίζουν παιχνίδια, γράφουν τα κείμενά τους και αυθάδικα στέλνουν γράμματα σε μπλογκ, εφημερίδες και περιοδικά. «Είμαστε το The Wandering Workshop» Ο άσπρος γάτος κοιμάται δίπλα στη σόμπα. Έτσι περνούν τα χρόνια στις Κυκλάδες. Ο Χοσέ και η Αθηνά αναπνέουν μελτέμια, βλέπουν μπλε και φτιάχνουν ξύλινες βαρκούλες. Βουτούν στον Κάλαμο και στις Τρεις Κλισιές και στις Πλάκες. Είναι ευτυχισμένοι. Τα παιχνίδια έχουν αρχίσει να ταξιδεύουν σε μέρη μακρινά. Την πρώτη φορά που πούλησαν παιχνίδι στην Αυστραλία, χόρευαν μέσα στο σπίτι. Ο άσπρος γάτος κοιμόταν στην σκιά, στην αυλή. Η Αθηνά και ο Χοσέ φορτώνουν γι΄άλλη μια φορά τα πράγματά τους στο αυτοκίνητο. Βάζουν και δυόσμο από τον κήπο και τις γλάστρες τους όλες. Ο γάτος χωράει στα πόδια της Αθηνάς. Με δάκρυα στα μάτια αποχαιρετούν τη Γρατσιόζα, τον Ηλία, τη Ροδούλα και τον Κώστα. Τον Κάλαμο, το αγαπημένο σπίτι στον Κάτω Κάμπο και τον Σκάρκο. Μπαίνουν στο καράβι. Aθηνά & Jose | The Wandering Workshop

24/03/2026

Ανακαλύπτοντας το «Mediterranean chic»

Με δημιουργίες εμπνευσμένες από την Ελλάδα και τον κόσμο, διαχρονικές και αέρινες, η Etoile Coral εξειδικεύεται στα resortwear και διακρίνεται για το ανέμελο πνεύμα της και την bohemian chic αισθητική της. Η αστείρευτη αγάπη της για τα ταξίδια έκανε τη δημιουργό της ελληνικής αυτής μάρκας να θέλει να μοιραστεί το πάθος της με κάθε γυναίκα, ταξιδεύοντάς τες στη γενέτειρά της, μέσα από την τέχνη του ρούχου. Έχοντας μεγαλώσει στη Θεσσαλονίκη, η Μάρα ένιωθε πάντα τη θάλασσα να την καλεί και λάτρευε τις ξέγνοιαστες βόλτες στις ελληνικές παραλίες. Οι εικόνες από την κοντινή Χαλκιδική, τον παραδοσιακό προορισμό διακοπών της Βόρειας Ελλάδας με τις δαντελωτές ακτές της Κασσάνδρας και τη μαγευτική Σιθωνία, αποτέλεσαν για τη Μάρα πηγή έμπνευσης από την πρώτη στιγμή. Σήμερα, ακολουθώντας πιστά τις προσταγές της υψηλής αισθητικής, δημιουργεί αδιάκοπα νέες επιλογές για τη σύγχρονη world traveler μέσα από το brand της Etoile Coral, με ευφάνταστους συνδυασμούς υφασμάτων. Οι συλλογές της διαπνέονται από ελληνικότητα, φέροντας εμφανείς επιρροές από τις Κυκλάδες και τη Μύκονο, το λαμπερό και γραφικό νησί με τη «διπλή προσωπικότητα» που έγινε αγαπημένος προορισμός του διεθνούς jet set. Με έμφαση στη λεπτομέρεια και γραμμές που κολακεύουν το σώμα, τα ολομέταξα και βαμβακερά ενδύματά της κεντιούνται και γίνονται το must item για κάθε ανεπιτήδευτη κοσμοπολίτικη εμφάνιση. Από το πιο απλό έως το πιο περίτεχνο, τα ρούχα της Etoile Coral φοριούνται το ίδιο άνετα στις διακοπές όσο και στην πόλη, ταξιδεύοντας όποια γυναίκα τα επιλέγει στις χρυσαφένιες παραλίες των νησιών της Μεσογείου, ντύνοντάς τη στις γαλανόλευκες αποχρώσεις του Αιγαίου σε συνδυασμό με τα χρώματα της μπουκαμβίλιας και τη λάμψη του καλοκαιρινού ήλιου. Άρθρο: Etoile Coral  

24/03/2026

Σκέφτομαι τις Κυκλάδες, στην Ελλάδα, μια γη που έχω κλεισμένη στην καρδιά μου

Σκέφτομαι τις Κυκλάδες, στην Ελλάδα,  μία γη που έχω κλεισμένη στην καρδιά μου. Μία γη άγρια, συναρπαστική, όπου ακόμα και μέσα από τις πέτρες βλέπεις να γεννιέται ένα λουλούδι. Γι΄αυτό, όποτε μπορώ, ξαναπηγαίνω στην Ελλάδα, σαν νέος Οδυσσέας στην Ιθάκη. Πηγαίνω για να ακούσω την φωνή του ανέμου που μού ψιθυρίζει στο αυτί και μού αναστατώνει τα μαλλιά. Πηγαίνω εκεί για να ζήσω εκείνη την πρωτόγονη ζωή, φτιαγμένη από απλά πράγματα, τα μοναδικά, για τα οποία αξίζει τον κόπο να υπάρχεις. Επιστρέφω για να κάνω βόλτες σε αμόλυντα μέρη όπου ο κόσμος είναι καλόκαρδος και σταματάει ακόμα να μιλήσει μαζύ σου στον δρόμο, για όσον χρόνο χρειάζεται. Επιστρέφω διότι η Ελλάδα είναι μέρος χωρίς χρονικούς περιορισμούς. Επιστρέφω διότι εδώ δεν υπάρχει η βιασύνη και η ζωή κυλάει δίνοντάς σου την δυνατότητα να παρατηρήσεις την φύση που σε περιβάλλει. Κάνοντας μια βουτιά στην άγρια και πρωτόγονη φύση των Κυκλάδων έχεις την συναίσθηση ότι παίρνεις από την δύναμη των φυτών που παλεύουν για να εξασφαλίσουν επιβίωση σε ένα μέρος δύσκολο,  μιας ομορφιάς όμως που σε αναστατώνει. Γι΄αυτό παρατηρώ την ελληνική φύση και παίρνω παράδειγμα από την ζωτική δύναμή της. Εδώ, τα φυτά προσκολλώνται με όλη τους την ενέργεια στα βράχια, για να αντισταθούν στον άνεμο, σαν να μάς λένε ότι η ζωή είναι το πιο πολύτιμο πράγμα που έχουμε, ακόμη και όταν όλα φαίνονται προφανή. Η ελληνική φύση είναι ένας ύμνος στην ζωή· είναι η ζωή πρώτα απ΄όλα και αυτό, μου το δίδαξαν τα άνθη και τα άγρια βότανα που συναντώ όταν κάνω τους περιπάτους μου κατά μήκος των  μονοπατιών, ανάμεσα στην θάλασσα και τον ουρανό. Έτσι, παρατηρώ το θυμάρι με τα μαβιά άνθη του, περιτριγυρισμένα από μέλισσες, άνθη που το άρωμά τους το αισθάνεσαι από μακρυά και παρατηρώ τον αμάραντο  με τα κίτρινα  κεφαλάκια του που με μεταφέρει σε μία από εκείνες τις μικρές ελληνικές εκκλησίτσες που μοσχοβολούν λιβάνι. Μία βόλτα μέσα στην ελληνική φύση είναι πραγματική  θεραπεία ψυχής, είναι σαν να κάνεις δωρεάν αρωματοθεραπεία, απόλυτα πεπεισμένοι για το όφελος καθ΄όλην την διάρκεια του χειμώνα, όταν οι αναμνήσεις θα  θερμαίνουν την καρδιά  που έσπειρε τα κομμάτια της σε κάποια θάλασσα και το δείλι θα μοιάζει με ασημένια ασπίδα. Για μένα αυτό είναι η Ελλάδα, ένα μαγικό μέρος με υπέροχο άρωμα, όπου τα έθιμα και η φύση σού διδάσκουν την αρμονική συμβίωση στο ταξίδι της ζωής σου. Γι΄αυτό μένουμε ώρες χωρίς να μιλάμε κοιτάζοντας τα αστέρια ή την σελήνη να καθρεφτίζεται στην θάλασσα περιμένοντας την αυγή κάποιας άλλης ημέρας που όλο και κάτι θα σου χαρίσει, μπορεί το γέλιο ενός μωρού ή ένα σπιτίσιο φαγητό, μία πίτα, με μάραθο, που φυτρώνει εκεί που θα βρεις και την αρμύρα. Η Ελλάδα είναι η φύση που μάς ζητάει να επιστρέψουμε σε αυτήν. Το να επισκεπτόμαστε την Ελλάδα είναι σαν να παρατηρούμε την ψυχή μας, ανακαλύπτοντας εκείνη την άγρια και φυσική πλευρά αυτής της ψυχής που μόνο η αγάπη προς την φύση μάς δείχνει πώς να την κατανοήσουμε. By: Patrizia Gaidano

24/03/2026

Aρχαίες πέτρες κάτω από ελιές και πεύκα στον ναό του Ποσειδώνα στον Πόρο

Δεν θα βρείτε εδώ  εντυπωσιακά αρχαία ευρήματα, αλλά  ο συνδυασμός των δεκάδων ελαιών με τις πέτρες, αρχαίες αλλά και νεότερες, που  βρίσκονται κάτω από τα δέντρα, διάσπαρτες πάνω στο ξερό χώμα, θα σας μαγέψει. Ακόμα πιο  γοητευτικό, κάνει το μέρος αυτό, η πληροφορία ότι εκεί, κάτω από  την πίεση  των διωκτών του, αυτοκτόνησε ο αρχαίος ρήτορας Δημοσθένης. Οι πρώτες ανασκαφές στον χώρο πραγματοποιήθηκαν το 1894 από Σουηδούς αρχαιολόγους, ένας εκ των οποίων ήταν προσωπικός φίλος του Σλήμαν. Έκτοτε ο χώρος εγκαταλείφθηκε, μάλιστα μόνο μετά το 1978 πέρασε στο ελληνικό δημόσιο, και από το 2007 ξανάρχισαν οι αρχαιολογικές ανασκαφές. Τα νεώτερα χρόνια και πριν το 1978, στον χώρο ζούσε και παρήγαγε ρετσίνι μια οικογένεια από το Αγκίστρι.     Πράγματι, η αίσθηση που έχει κανείς όταν περπατάει εδώ είναι ότι βρίσκεται σε οικόπεδο. Η πρωτόγονη ομορφιά του μέρους όμως το κάνει ιδιαίτερο. Ανάμεσα στις ελιές, αλλά και σε πεύκα που συνυπάρχουν με αυτές, ο περιπατητής θα ανακαλύψει αρχαίες πέτρες και νεότερες, ενώ πηγαίνοντας στην άκρη του αρχαιολογικού χώρου, θα ανταμειφθεί με υπέροχη θέα στον Σαρωνικό και τον κόλπο της Βαγιωνιάς. Ο χώρος βρίσκεται πάνω από το επίπεδο της θάλασσας 190 μέτρα περίπου. Στο τέλος του 6ουο με αρχές του 5ου π.Χ. αιώνα  χτίστηκε εκεί  ναός αφιερωμένος στον Ποσειδώνα, ο οποίος σύμφωνα με ερευνητές ήταν κέντρο αμφικτιονίας.  Δεν έχει όμως διασωθεί σήμερα. Άγγλος περιηγητής του 19ου αιώνα αναφέρει ότι οι πέτρες του ναού μεταφέρθηκαν με καράβια στην Ύδρα για την κατασκευή της εκεί μονής. Υπάρχουν όμως σήμερα στον χώρο ερείπια  εμπορικής στοάς που υπήρχε δίπλα από τον ναό και λειτουργούσε στη Ρωμαϊκή περίοδο, ευρήματα από βοηθητικά κτίρια και ίχνη από τον  αρχαίο οικισμό της Καλαυρίας. Στο αρχαιολογικό μουσείο του Πόρου μπορείτε να δείτε κιονόκρανα από τον ναό του Ποσειδώνα.     Το 322 π.Χ. ο Αθηναίος ρήτορας Δημοσθένης κατέφυγε στον ναό του Ποσειδώνα ζητώντας άσυλο. Τον καταδίωκαν οι Μακεδόνες στρατιώτες του Αντίπατρου γιατί είχε συμμετάσχει σε αποτυχημένη επανάσταση εναντίον των Μακεδόνων. Από το 351 π.Χ ο Δημοσθένης έγραφε και εκφωνούσε λόγους εναντίον των Μακεδόνων που επέλαυναν στον ελλαδικό Νότο. Πολέμησε μάλιστα ως απλός στρατιώτης στην μάχη της Χαιρώνειας το 338 π.Χ. Η μάχη κατέληξε σε θριαμβευτική νίκη των Μακεδόνων επί της Αθήνας, Εύβοιας Κορίνθου, Αχαΐας και άλλων πόλεων- κρατών του Νότου και  σήμανε την απόλυτη κυριαρχία του Μακεδονικού βασιλείου, που κράτησε έναν αιώνα. Παρά την αδιαμφισβήτητη υπεροχή τους, ο Δημοσθένης δεν έπαψε και στη συνέχεια  με την ρητορική του τέχνη να ξεσηκώνει τον Νότο εναντίον των Μακεδόνων. Το 322 π.Χ συμμετείχε σε αποτυχημένη επανάσταση που έληξε με ήττα στην Κρανώνα Θεσσαλίας. Τότε,   κυνηγήθηκε από τους Μακεδόνες στρατιώτες, κατέφυγε στον Πόρο και  ζήτησε άσυλο στον ναό του Ποσειδώνα.   Όμως τον πήραν στο κατόπι και απείλησαν  να τον συλλάβουν. Πιεσμένος ο Δημοσθένης, αυτοκτόνησε  μέσα στον ναό πίνοντας δηλητήριο, στις 12 Οκτωβρίου 322 π.Χ. Ο αρχαιολογικός χώρος του Ιερού του Ποσειδώνα βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νησιού και η είσοδος σε αυτόν είναι δωρεάν. Θα απολαύσετε όμορφες εικόνες, χαλάρωση, και τον γοητευτικό απόηχο των τελευταίων στιγμών του ρήτορα. Άρθρο Βιβή Ζωγράφου Dark Attica Facebook Page 

24/03/2026

Ω υπερωκεάνειον τραγουδάς και πλέχεις*

Κάθε τόπος έχει δικά του χαρακτηριστικά που ορίζονται κυρίως από το περιβάλλον και την ανθρώπινη παρουσία. Στο πέρασμα του χρόνου κάποια δυναμώνουν και κάποια χάνονται. Υπάρχουν όμως και κάποια που κυριαρχούν, δημιουργώντας στερεοτυπικές αντιλήψεις που εμποδίζουν τη γνωριμία των άλλων. Η Άνδρος συχνά αναφέρεται σε οδηγούς ως η Αρχόντισσα των Κυκλάδων. Είναι όμως έτσι; Ή μοιάζει περισσότερο με ειδώλιο γυναίκας, που αλλάζει πρόσωπα όπως η θάλασσα του Αιγαίου; Η Χώρα του νησιού, μια πλωτή, νεοκλασική πολιτεία έτοιμη να σαλπάρει. Με τον πέτρινο φάρο στην πλώρη της, να φωτίζει τη νύχτα και να ομορφαίνει τη μέρα. Η ναυτοσύνη και οι εμπορικοί δρόμοι που ξανοίγονταν συνέθεσαν μια ανερχόμενη τάξη που εκφράστηκε στα αρχοντικά της Αγοράς, τη Φάμπρικα και τις Στενιές, στα καταπράσινα Αποίκια. Μια πινελιά με χρώματα οι κεραμοσκεπές, τα κυπαρίσσια, οι λεμονιές και οι εκκλησιές με τρούλους. Ένας αέρας αυτοπεποίθησης, δημιουργίας και πολιτισμού φύσηξε πέρα απ΄τα χωριά και πάλλεται με το βιολί. Σαν μέγας Ανατολικός. Ταξιδεύοντας νότια αντικρίζεις ένα καινούριο πρόσωπο. Με χαμόγελο και έντονη διάθεση για ζωή, σαν πανηγύρι κορθιανό. Οι μεσαιωνικοί οικισμοί της περιοχής, συγκεντρώνουν γύρω τους τα πάντα. Από τα χνάρια του Απάνω Κάστρου, τα πυργόσπιτα στα Αηδόνια και το Μπενετιάνο, το βυζαντικό Κόρθι, τα κονάκια στην παραλία της Πλάκας, το οροπέδιο με τις τρεις κορυφές στο Μέσα βουνί, ως το γεφύρι και τους μύλους στο φαράγγι των Διποταμάτων. Ένας άνεμος αισιοδοξίας, ελευθεριακός, που στροβιλίζεται στα κλίματα και τα σκαλιά και τα λευκά τα σπίτια, με ήχο λαουτιέρικο και στο ρυθμό του μπάλου. Όπως η Όστρια. Κατευθύνεσαι βόρεια και μια αλλιώτικη μορφή ξεπηδάει απ’ τις ράχες. Αγέρωχη, αυτάρκης, που μαρτυρά το πείσμα των ανθρώπων να δαμάσουν το τοπίο. Η ομίχλη της Βουρκωτής, η ονειρική Άρνη, ο θρυλικός Αμμόλοχος, τα καϊκια στο Γαύριο και το Μπατσί, η Γερολίμνη του ποταμού Άχλα, ο υδροβιότοπος της Βόρης, σε παρασύρουν στα χρώματα της γης. Ένας άνεμος περήφανος, ιδιαίτερος και πολυμήχανος, που διαπερνάει τα δώματα και τις αυλές και γέρνει τα πλατάνια. Χορός καβοντορίτικος στον ήχο της τσαμπούνας. Σαν τραμουντάνα. Κι εκεί που η σκέψη σταματά, μιλάνε οι ξερολιθιές. Από τον Καμπανό μέχρι το Στενό έχει συντελεστεί ένα ανθρώπινο θαύμα. Πέτρα στην πέτρα, η επιμονή των ντόπιων να εκμεταλλευτούν κάθε σπιθαμή γης. Και από δίπλα τα κελιά, οι άλωνες και οι περιστεριώνες. Ένα υπαίθριο εργόχειρο με άρωμα μαντζουράνας και με γλυκό του κουταλιού. Με δίκτυο μονοπατιών που όμοιο δεν συναντάς σε άλλα Kυκλαδονήσια. Με πλούσια βλάστηση και ακτές δαντελωτές. Λασία, Υδρούσα και Επαγρίς. Τα πρόσωπα της Άνδρου έχουν ψυχή και τόσα να σου διηγηθούν. Αρκεί να πας ολάνοιχτος να τα ανακαλύψεις. Τα δεκάδες γλέντια, οι πυρωμένοι φούρνοι της λαμπρής, τα μοναστήρια, τα μουσεία, τα καφενεία και οι πηγές, προσμένουν τους διαβάτες για να αποκαλύψουν τον χαρακτήρα του νησιού. Η Άνδρος τελικά είναι ένα υπερωκεάνιο που τραγουδάει και πλέκει. * Από το ποίημα «Στροφές Στροφάλων», που αφιέρωσε ο Ανδρέας Εμπειρίκος στον πατέρα του, Ενδοχώρα, 1945 Σπύρος Τσαούσης Cover Photo: Αγγελική Στρατή Photo/Video Credits: Αλέξανδρος Γαρδέλης, Σπύρος Τσαούσης  

24/03/2026

Αναζητώντας τη Γραμμή του Χρόνου στην Κόρινθο

Ζήστε μια  αξέχαστη βιωματική εμπειρία μάθησης και διασκέδασης στην Κόρινθο, ανακαλύπτοντας την ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά της ευρύτερης περιοχής και τον θαυμαστό κόσμο της Αρχαίας Ελληνικής και Σύγχρονης Ιστορίας.Η Κόρινθος είναι μια αρχαία πολιτεία χτισμένη στη μοναδική δια ξηράς είσοδο της Πελοποννήσου, και η θέση της είχε μεγάλη εμπορική αξία. Επειδή η είσοδος γινόταν από τη στενή δίοδο του Ισθμού, η Κόρινθος επικοινωνούσε με δύο θάλασσες, τον Κορινθιακό και τον Σαρωνικό. Καθώς ο Ισθμός ένωνε δύο στεριές και χώριζε δύο θάλασσες, οι άνθρωποι από αρχαιοτάτων χρόνων σκέφτηκαν να κάνουν το αντίθετο, δηλαδή να ενώσουν τις θάλασσες και να χωρίσουν τις στεριές, φτιάχνοντας τη Διώρυγα. Όμως, εκείνα τα χρόνια δεν είχαν τα εργαλεία για την κατασκευή της και γι΄αυτό δημιούργησαν τον Δίολκο, ένα δρόμο πάνω στον Ισθμό, στον οποίο θα έσερναν τα καράβια και θα τα περνούσαν από τον έναν κόλπο στον άλλον. Μέσω της ιστοριογραμμής, ξεναγηθείτε σε ένα συναρπαστικό ταξίδι διαμέσου των αιώνων, με την χρήση πλούσιου και ιστορικά -επιστημονικά τεκμηριωμένου υλικού, ερχόμενοι σε επαφή με την Αρχαία Δίολκο, το Εξαμίλιον Τείχος, την ιστορία των προσπαθειών διάνοιξης του Ισθμού. Η Φυσική και η Τεχνολογία επιστρατεύονται για να συνδέσουν με ευχάριστο τρόπο τη θεωρητική γνώση με την εφαρμογή της κατασκευής ενός από τα μεγαλύτερα και εντυπωσιακότερα τεχνικά έργα της ανθρωπότητας, τη Διώρυγα της Κορίνθου. Με συσκευές εικονικής πραγματικότητας (VR γυαλιά) πραγματοποιήστε μία εικονική πτήση πάνω από τον  Κορινθιακό & Σαρωνικό κόλπο, το αρχαίο λιμάνι του Λεχαίου, τον αρχαιολογικό χώρο των Ισθμίων. Στο ειδικά διαμορφωμένο αρχαιολογικό σκάμμα ανακαλύψτε την μαγική συνέχεια του ανθρώπου στον χρόνο. Η αρχαιολογική ανασκαφή φανερώνει ότι η αντίληψη για τον ρόλο του παρελθόντος δεν είναι μονολιθική. Η αρχαιολογία επικοινωνεί με το κοινό, δίνει φωνή και προβάλλει διαφορετικές αποχρώσεις από αυτές της ιστορίας. Ξεναγηθείτε στη έκθεση "Η Ναυπηγική στην Ελλάδα".  Περιεργαστείτε  και  ανακαλύψτε μια σειρά από ξύλινα καράβια σε κλίμακα, πιστά αντίγραφα των πραγματικών καραβιών, πολλά εκ των οποίων σχετίζονται διαχρονικά με την Κόρινθο, όπως η Αθηναϊκη Διήρης και ο Βυζαντινός Δρόμωνας. Η συνολική χρονική διάρκεια του Προγράμματος μπορεί να διαμορφωθεί ανάλογα με τον διαθέσιμο χρόνο κάθε ομάδας επισκεπτών (45'έως 90΄) ενώ το Πρόγραμμα μπορεί να υλοποιηθεί σε ομάδες (group)  10-50 ατόμων, στην ελληνική και στην Αγγλική γλώσσα, καθώς και σε άλλες γλώσσες με την βοήθεια μεταφραστή. Νεκτάριος Σπηλιόπουλος

24/03/2026
Σύνολο 563 άρθρα<1...495051...71>

“Χρειάζεται μια ζωή για να ανακαλύψεις την Ελλάδα,

αλλά αρκεί μια στιγμή για να την ερωτευτείς

Henry Miller

Άσε την Ελλάδα να σε εμπνεύσει!

Εγγράψου στο newsletter μας και ανακάλυψε μοναδικές ιδέες και κρυμμένους θησαυρούς για το επόμενο ταξίδι σου.