Αμμουδιές και όρμοι σε ένα μοναδικό νησιωτικό τοπίο
Η Ελαφόνησος, ένα νησάκι στο νοτιοανατολικό άκρο της Πελοποννήσου, ξεχωρίζει για το σπάνιο παράκτιο τοπίο της: αμμόλοφοι, θαλασσόκεδρα, ρηχά τιρκουάζ νερά και μια ακτογραμμή που αλλάζει πρόσωπο από πλευρά σε πλευρά.
Στα νότια, στην περιοχή της Λεύκης, απλώνεται η διεθνώς φημισμένη παραλία του Σίμου. Το Σαρακίνικο χωρίζει την ακτή σε δύο φυσικούς όρμους: τη Μεγάλη Παραλία (Σαρακίνικο) και τη Μικρή Παραλία (Φράγκος). Η ψιλή χρυσή άμμος, οι αμμόλοφοι που φτάνουν τα 10 μ. και το εκτεταμένο δάσος θαλασσόκεδρων δημιουργούν ένα τοπίο σχεδόν εξωτικό.
Λίγο ανατολικότερα, ο όρμος της Λεύκης προσφέρει απάγκιο με σμαραγδένια νερά και πλούσιο βυθό, ενώ η Σπηλιά Καραντρέα, προσβάσιμη μόνο από τη θάλασσα, αποτελεί φυσικό αξιοθέατο για μικρές θαλάσσιες περιηγήσεις.
Στη δυτική πλευρά, στο Κάτω Νησί, βρίσκεται η μεγάλη αμμώδης παραλία της Παναγίας, με αμμόλοφους, θαλασσόκεδρα και τις τρεις νησίδες που την προστατεύουν. Τον χειμώνα σχηματίζεται η μικρή «Λιμνίτσα», ενώ από ψηλά δεσπόζει ο ναός της Παναγίας της Κατωνησιώτισσας.
Πιο δυτικά, ο Αγλύφτης, δυσπρόσιτος και βοτσαλωτός, κρύβει το ξωκλήσι του Αγίου Πατάπιου και μια αίσθηση απομόνωσης.
Γύρω από τον οικισμό της Ελαφονήσου, οι παραλίες είναι πιο ήπιες: Κοντογόνι, Καλόγερας και Μεγάλο Τηγάνι εξυπηρετούν καθημερινά τους κατοίκους. Στα Φουντιάνικα, το βλέμμα αγκαλιάζει τη νησίδα Παυλοπέτρι και τον Κάβο Μαλέα, ενώ από τη Βάρδια, το ψηλότερο σημείο του νησιού, η θέα φτάνει έως τα Κύθηρα.
Στην απέναντι ακτή, η Πούντα και το Παυλοπέτρι θυμίζουν ότι η Ελαφόνησος υπήρξε κάποτε ενιαίο τοπίο με την Πελοπόννησο. Στο Χαμόκυλο, θάλασσα και λίμνη Στρογγύλη συνυπάρχουν, σχηματίζοντας έναν υγροτοπικό τόπο ιδιαίτερης οικολογικής αξίας.
Στα νότια, στην περιοχή της Λεύκης, απλώνεται η διεθνώς φημισμένη παραλία του Σίμου. Το Σαρακίνικο χωρίζει την ακτή σε δύο φυσικούς όρμους: τη Μεγάλη Παραλία (Σαρακίνικο) και τη Μικρή Παραλία (Φράγκος). Η ψιλή χρυσή άμμος, οι αμμόλοφοι που φτάνουν τα 10 μ. και το εκτεταμένο δάσος θαλασσόκεδρων δημιουργούν ένα τοπίο σχεδόν εξωτικό.
Λίγο ανατολικότερα, ο όρμος της Λεύκης προσφέρει απάγκιο με σμαραγδένια νερά και πλούσιο βυθό, ενώ η Σπηλιά Καραντρέα, προσβάσιμη μόνο από τη θάλασσα, αποτελεί φυσικό αξιοθέατο για μικρές θαλάσσιες περιηγήσεις.
Στη δυτική πλευρά, στο Κάτω Νησί, βρίσκεται η μεγάλη αμμώδης παραλία της Παναγίας, με αμμόλοφους, θαλασσόκεδρα και τις τρεις νησίδες που την προστατεύουν. Τον χειμώνα σχηματίζεται η μικρή «Λιμνίτσα», ενώ από ψηλά δεσπόζει ο ναός της Παναγίας της Κατωνησιώτισσας.
Πιο δυτικά, ο Αγλύφτης, δυσπρόσιτος και βοτσαλωτός, κρύβει το ξωκλήσι του Αγίου Πατάπιου και μια αίσθηση απομόνωσης.
Γύρω από τον οικισμό της Ελαφονήσου, οι παραλίες είναι πιο ήπιες: Κοντογόνι, Καλόγερας και Μεγάλο Τηγάνι εξυπηρετούν καθημερινά τους κατοίκους. Στα Φουντιάνικα, το βλέμμα αγκαλιάζει τη νησίδα Παυλοπέτρι και τον Κάβο Μαλέα, ενώ από τη Βάρδια, το ψηλότερο σημείο του νησιού, η θέα φτάνει έως τα Κύθηρα.
Στην απέναντι ακτή, η Πούντα και το Παυλοπέτρι θυμίζουν ότι η Ελαφόνησος υπήρξε κάποτε ενιαίο τοπίο με την Πελοπόννησο. Στο Χαμόκυλο, θάλασσα και λίμνη Στρογγύλη συνυπάρχουν, σχηματίζοντας έναν υγροτοπικό τόπο ιδιαίτερης οικολογικής αξίας.
