Το οθωμανικό φρούριο που σημάδεψε την ιστορία της Πύλου
Σε αντίθεση με το Παλαιό Ναυαρίνο (Παλαιόκαστρο), το Νιόκαστρο σχεδιάστηκε εξαρχής για την εποχή των πυροβόλων, με χαμηλά, παχιά τείχη, προμαχώνες με γεωμετρική ακρίβεια και ακρόπολη ενισχυμένη με άνυδρη τάφρο.
Πέρασε από χέρια Οθωμανών και Ενετών, κατελήφθη στα Ορλωφικά (αποτυχημένη επανάσταση των Ελλήνων το 1770), παραδόθηκε στον Ιμπραήμ και, μετά τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου το 1827, συνδέθηκε οριστικά με τη γέννηση του νεότερου ελληνικού κράτους. Το Νιόκαστρο παρέμεινε ενεργό έως τον 19ο αι., όταν η σύγχρονη Πύλος άρχισε να αναπτύσσεται έξω από τα τείχη του.
Η περιήγηση στο κάστρο είναι εύκολη και αποκαλυπτική. Στα καλντερίμια και τους προμαχώνες ανοίγεται διαρκώς η θέα προς τον κόλπο, ενώ στο εσωτερικό ξεχωρίζει ο ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, πρώην οθωμανικό τέμενος που έγινε ορθόδοξος ναός, με εμφανή τα ίχνη των διαφορετικών εποχών.
Στους χώρους του Νιόκαστρου στεγάζονται επίσης το Αρχαιολογικό Μουσείο Πύλου και εκθέσεις εναλίων αρχαιοτήτων που συνδέουν το κάστρο με τη θάλασσα που το όρισε.












